Mollazâde Muhammed el-Kürdî es-Sehranî ve Hâşiyetü alâ Hâşiyeti'l-İsam ale'l-Fevâidi'z-Ziyâiyye li'l-Câmi adlı eserinin tahlil ve tahkiki (Birinci bölüm)

Arap Dili alanında birçok eser kaleme alınmıştır. Eserlerin daha iyi anlaşılması adına bir ilim dalında meşhur olmuş genellikle muhtasar metinler üzerine kaleme alınan, bunlardaki kapalı ifadelerin açıklandığı, eksik bırakılan hususların tamamlandığı, hatalara işaret edildiği ve örneklerin çoğaltıldığı şerh türü eserler onları takip etmiştir. Ardından hâşiye ve ta'liklerin aynı amaç doğrultusunda ilerledikleri görülmektedir. Arapçanın öğretilmesine yönelik yazılmış muhtasar veya mukaddime türü eserler bazen yalın bazen şerh ve hâşiyeleri yapılarak yıllarca medreselerde talebelere ders kitabı olarak okutulmuştur. Bu eserlerden biri de nahiv alanında şöhret bulmuş, üzerine yapılan ilmi çalışmalar ile dikkat çekmiş İbnü'l-Hâcib'in nahve dair muhtasar eseri el-Kâfiye'sidir. Bu eser üzerine birçok şerh/hâşiye ve bu şerhlere/hâşiyelere de şerh ve hâşiyelerin yapıldığı bilinen bir gerçektir. Yapılan çalışmalardan biri de Mollazâde Muhammed es-Sehranî'ye ait Hâşiyetü alâ Hâşiyeti'l-İsam ale'l-Fevaidi'z-Ziyaiyye li'l-Câmi adlı eserdir. Bu çalışmada eserin hak ettiği gibi okuyucuya ulaştırılmasına çalışılmıştır.