Multiple miyelom tanılı konsolidasyon tedavisi veya otolog nakil sonrası lenalidomid idamesi alan hastalarda tedavi ilişkili toksisite ve sağkalımın değerlendirilmesi

Amaç: Multiple miyelom kemik iliğiden köken alan malign plazma hücre hastalığıdır. Son yıllarda yeni ilaçların kullanıma girmesi ile sağkalım süreleri gitgide artmaktadır. Bu çalışmada, multiple miyelom tanılı konsolidasyon tedavisi veya otolog kök hücre nakli sonrası idame lenalidomid tedavisi alan hastalarda tedavi ilişkili toksisite ve sağkalımın değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Yöntem: Bu çalışma 01.01.2010 ve 01.01.2021 tarihleri arasında Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Hematoloji Kliniği'nde multiple miyelom tanısı ile idame lenalidomid tedavisi alan 85 hasta ile yapılmıştır. Hastaların yaş, cinsiyet, komorbid hastalıkları, tanı tarihleri, hastalık evresi, başvuru anındaki laboratuvar verileri, kemik iliğindeki plazma hücre oranı, miyelom tipi, hastaların aldığı tedaviler, hastaların aldığı tedavilere yanıtları, OKİT yapılıp yapılmadığı, OKİT (otolog kök hücre nakli) öncesi ve sonrası tedavi yanıtları, lenalidomid idame tedavisi başlama tarihi, lenalidomid idame tedavisi aldıkları süre, lenalidomid tedavisine bağlı gelişen yan etkiler, tedavi sırasında doz azaltma gerekip gerekmediği, lenalidomid idamesi sırasında yanıt derinliğinde artma olup olmadığı, takiplerinde nüks gelişip gelişmediği, sağkalıma ait veriler, hastalarda gözlenen toksisite tabloları değerlendirilmiştir. Primer sonlanım noktaları olarak progresyonsuz sağkalım süresi (PFS) ve genel sağkalım süresi (OS); sekonder sonlanım noktası olarak bir sonraki tedaviye kadar geçen süre olarak kabul edilmiştir. (TTNT). Bulgular: Tanı anındaki kemik iliği biyopsisindeki plazma hücre oranının artması kısa PFS ve OS ile ilişkili olduğu görüldü. Evre 1 ISS' nin diğer evrelere kıyasla daha iyi PFS ve OS ile ilişkili olduğu saptandı. İdame lenalidomid tedavisi sırasında nötropeni, böbrek yetmezliği, karaciğer fonksiyon testlerinde artışa bağlı doz azaltması gerekebileceği görüldü. OKİT tedavisinin ve idame lenalidomid tedavisinin yanıt derinliğini arttırabileceği görüldü. İdame lenalidomid tedavisine bağlı olarak en sık hematolojik yan etkiler görüldü; ikinci ve üçüncü sıklıkta ise sırasıyla enfeksiyon ve deri toksisiteleri olduğu saptandı. İdame lenalidomid tedavisi altında yan etki gelişen hastalarda daha düşük oranda nüks geliştiği görüldü. Lenalidomid idame tedavisi altında nötropeni ve enfeksiyon gelişmesinin nüks olasılığını arttırmadığı görüldü. İdame tedavi süresinin artması ile PFS ve OS arasında korelasyon bulundu. Sonuç: İdame lenalidomid tedavisi ile progresyonsuz sağkalım ve genel sağkalımda iyileşmeler olmuştur. Tedavi sırasında gelişebilecek yan etkiler göz önünde bulundurularak gerekli durumlarda proflaktik tedavilerin verilmesi gerekmektedir. Lenalidomide bağlı gelişen yan etkiler ile genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım ilişkisini değerlendirebilemek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Anahtar sözcükler: Multiple miyelom, lenalidomid, idame tedavi, toksisite, yan etki, genel sağkalım, progresyonsuz sağ kalım