Multiple skleroz patofizyolojisinde perisitlerin rolü

Multipl Skleroz (MS), öngürülemeyen ataklarla seyreden merkezi sinir sisteminin (MSS) demiyelinizan ve inflamatuvar bir hastalığıdır. MS, ile ilgili yapılan çalışmalar, inflamasyonun ilk olarak periferde başlayıp kan beyin bariyerinin (KBB) bütünlüğünün bozulması ile MSS'yi etkilediğine işaret etmektedir. KBB'ni oluşturan hücrelerden biri olan perisitler, uzun yıllardır damar yapılarını çevreleyen ve kasılabilme fonksiyonları ile kan damarlarından geçen kan miktarını düzenleyen bir hücre grubu olarak bilinmektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalar, perisitlerin bu fonksiyonu dışında birçok immünolojik reaksiyon özelliği olduğunu da göstermiştir. Bu çalışmamızda amacımız, nöroinflamatuvar bir hastalık olan MS'in patogenezi ile perisit arasında özellikle perisit sağkalımı ve inflamasyon açısından karşılıklı etkileşimlerini ortaya koymaktı. Bu amaçla klasik MS modeli olan ve miyelin oligodendrosit glikoprotein (MOG) antijeni ile immünizasyon ile oluşturulan deneysel otoimmün ensefalomiyelitis (experimental autoimmune encephalomyelitis; EAE) hayvan modelini oluşturduk. Erken (15 gün) ve geç (40 gün) dönemde EAE perisit etkileşimini araştırdık. Erken ve geç dönem EAE grupları ve kontrollerinde klinik bulgular gözlemledik. Bu deney hayvanlarının serumları ve beyin örneklerini aldık. Beyin örneklerinde MS lezyon alanlarında immünolojik parametre ve perisitleri histolojisini, serum örnekleri ile anti-MOG antikor titresi, proinflamatuvar sitokinler (interferon gamma (IFNγ) ve interlökin (IL) 17, anti-inflamatuvar sitokin IL-4 ve insan damarsal perisit hücre hattına sağkalım ve IL-6, IL-17 salınımı açısında etkisini inceledik. Bunun sonucunda perisitlerin bir kısmının inflamatuvar karakter kazandığını, diğer perisitlerin ise sağ kalımının olumsuz etkilendiğini gösterdik. Ayrıca lezyon alanlarına bakıldığında perisitlerin parankimal lezyon alanlarındaki miktarlarının arttığını gözlemledik. Çalışmamız perisitlerin MS patogenezinde rolü olduğunu düşündürmektedir. İleride perisitlerde gözlediğimiz inflamasyon ve apoptoz mekanizmalarının daha ayrıntılı çalışılmasına ihtiyaç vardır.