Muzaffer Buyrukçu'nun öykü ve romanlarında yapı ve izlek

Cumhuriyet Dönemi Türk edebiyatının toplumcu gerçekçi sanatkârları, eserlerinde kolektif bilinçdışı sorunlarını ben'den biz'e ulaşma gayesiyle kaleme alırlar. Toplumu bilinçlendirmek, farkındalık kazandırmak düşüncesiyle öncelikli olarak bireye yönelen sanatkârlar toplumsal organizmaya ulaşmayı amaçlar. Toplumun sorunlarını özyaşamöyküsel bakış açısıyla eserlerine gerçekçi bir şekilde taşıyan Cumhuriyet Dönemi yazarlarından biri de Muzaffer Buyrukçu'dur. Yazar, yaratıcılığını üretkenlikle bütünleyerek çeşitli türlerde eserler kaleme alan çok yönlü bir şahsiyettir. Öykü, roman, şiir, günlük, deneme, anı türlerinde yapıtları olan yazar, öykücü ve romancı kimliğiyle ön planda olup anlatılarında bireyden hareketle topluma ulaşmaya çalışır. Anlatmaya dayalı edebî metinlerini, insanın gündelik hayat gerçeğinden hareketle meydana getiren yazar; toplumsal açmazları, bireyin bakış açısını esas alarak aynalamayı tercih eder. Ayrıntıların önemine dikkat çeken yazar, dış dünya gerçekliğinin kuşatması altındaki anlatı kişilerinin psikolojik, ekonomik, siyasal, sosyal ve kültürel savaşımlarını toplumsal düzlemde detaylandırarak çıkarımlarda bulunur. Gözlem yeteneğini gerçekçi bir üslupla anlatıya aktaran Muzaffer Buyrukçu'nun başarısı toplumun içinde olmasıyla ilintilidir. Çalışmada yazarın içinde bulunduğu toplumsal katman; sosyal, ekonomik ve kültürel koşullar ile politik bakış açısı, dünyayı algılama biçimi, toplumsal dönüşümler karşısındaki tutumu eserleri üzerinden irdelenerek kendi döneminin panoromik çıkarımına göre değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda yazarın toplumsal olanı anlatı düzlemine aktarma biçimi yapı ve izlek açısından ele alınarak yazın dünyasına yansıtılmıştır.