Müzik öğretmeni adaylarının bireysel çalgı eğitimi dersine yönelik motivasyon düzeyleri (Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi örneği)

Bu araştırmada Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalında öğrenim gören öğrencilerin bireysel çalgı eğitimine yönelik içsel ve dışsal motivasyon düzeylerinin detaylı bir şekilde incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kapsamında gerçekleştirilmiş olup, veriler anket tekniği aracılığıyla elde edilmiştir. Araştırmanın katılımcıları müzik eğitimi anabilim dalında eğitim gören 67 öğrenciden (32 kız öğrenci, 35 erkek öğrenci) oluşmaktadır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS 20 (Statistical Package for the Social Sciences) istatistik programı kullanılmıştır. Bu araştırma, müzik öğretmeni adaylarının bireysel çalgı eğitimi dersine yönelik motivasyon düzeylerini içsel ve dışsal yönleriyle ele almıştır. Bulgular, adayların büyük çoğunluğunun bireysel çalgı eğitimine karşı yüksek motivasyon geliştirdiğini göstermiştir. Genel olarak değerlendirildiğinde, içsel motivasyonun bireysel çalgı eğitiminde daha baskın bir rol üstlendiği; ancak dışsal etkenlerin de bu süreci destekleyici ve yönlendirici bir işlev gördüğü belirlenmiştir. İçsel motivasyon kapsamında ele alınan alt problemler doğrultusunda, öğrencilerin bireysel hedefler belirlemesi, enstrümana karşı duydukları sevgi, çalgı çalışma alışkanlıkları, yeterlik algıları ve konser etkinliklerine katılım düzeylerinin yüksek olduğu ve bu durumun içsel motivasyonlarını olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Öğrenciler, hedef belirlemenin çalışmalarına yön verdiğini, enstrümanlarını severek çalmalarının sürece olan bağlılıklarını artırdığını ve gönüllü olarak zaman ayırdıklarını ifade etmişlerdir. Bunun yanı sıra, düzenli çalışma alışkanlığı olan bireylerin derse olan ilgilerinin daha yoğun olduğu görülmüştür. Not kaygısı, bazı öğrencilerde başarıya yönelik bir tetikleyici unsur olurken, bazı bireylerde baskı yarattığı da gözlemlenmiştir. Müziksel yeterlik algısı gelişmiş olan bireylerin ise derse yönelik öz güvenleri daha yüksek olup, bu durum içsel güdülenmeyi pekiştirmiştir. Ayrıca, konser gibi etkinliklere katılım, öğrencilerin performansa dayalı hedefler geliştirmelerine katkı sağlamış ve içsel motivasyonu desteklemiştir. Dışsal motivasyona ilişkin bulgular, öğretmenle kurulan etkili iletişimin, bireysel farklılıkları gözeten öğretim yaklaşımlarının ve öğretmenin uyguladığı yöntem ve tekniklerin öğrencinin derse olan ilgisini artırdığını ortaya koymuştur. Öğrenciler, seviyelerine uygun ve ilgi çekici etüt-eser seçiminin motivasyonlarını olumlu etkilediğini belirtmiş; ayrıca aile desteğinin bireysel çalgı eğitiminde düzenli çalışmayı kolaylaştırdığı ifade edilmiştir. Öğretmenin öğrenciye özel uygulamalara yer vermesi ve süreci bireyselleştirmesi de motivasyonu artırıcı bir faktör olarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, bireysel çalgı eğitimi sürecinde içsel ve dışsal motivasyonun birbirini tamamlayan unsurlar olduğu ve her iki boyutun da öğrencinin müziksel gelişimi açısından önemli katkılar sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.