Naftalin sülfonat esaslı yapı kimyasallarının jet grout kolonların performansı üzerindeki etkilerinin deneysel olarak araştırılması

Dünyada ve ülkemizde artan nüfus gelişen endüstri ve sanayi sonucunda, ihtiyaç duyulan yapıları her türlü zemin ortamında inşa etmek zaruri bir durum haline gelmiştir. Bu nedenle yer seçiminde zeminin, yapı inşa etmek için mevcut teknik özellikleri ikinci planda kalırken; taşıma gücü zayıf zeminlerde zemin iyileştirme yöntemleri ön plana çıkmıştır. Zeminin mekanik mukavemet değerlerini, elastisite modülünü, taşıma kapasitesini arttırma ve zeminin geçirimliliğini azaltma, sıvılaşmayı önleme gibi mühendislik hizmetleri için geoteknik alanında sürekli bir gelişim gerçekleşmektedir. Zemin iyileştirme yöntemlerinden jet grout enjeksiyon yöntemi ile zemin iyileştirme yönteminde henüz kabul görmüş bir standart bulunmamaktadır. Bu nedenle naftalin sülfonat esaslı yapı kimyasallarının jet grout kolonları üzerindeki performansı bu tez çalışmasında incelenmiştir. Farklı su/çimento ve katkı malzemesi ile hazırlanan enjeksiyon harcı ile 16 farklı jet grout kolonu laboratuvar ortamında oluşturulmuştur. Genel olarak su/çimento oranı 1,00 ve 1,50 olan enjeksiyon harcı zemine enjekte edilebilirken, kullanılan naftalin sülfonat esaslı yapı kimyasalının süper akışkanlaştırıcı özelliği ile enjeksiyon harcının işlenebilirliği arttırılmış ve su/çimento oranı 0,60 olan yüksek dozajlı enjeksiyon harcı ile enjeksiyon işlemi başarılı bir şekilde gerçekleşmiştir. Kolonların imalatından 28 gün sonra kolonlar zemin içerisinden çıkarılmış ve kolonların boyut analizleri yapılmıştır. Boyut analizi yapılan kolonların homojen olan kısımlarından yeterli sayıda karot numuneleri alınarak mukavemet analizleri yapılmıştır. Yapılan deneyler neticesinde; su/çimento oranı aynı olan ve içerisine katkı maddesi konulan kolonların çap ve yüksekliğinin arttığı görülmüştür. Ancak katkı maddesi kullanımı ile enjeksiyon harcı ile birleşen kum tanelerinin miktarı ve içerisindeki boşluk oranı arttığından, standart basınç deneyi sonucunda kolonların maksimum taşıma kapasitesinin düştüğü görülmüştür