Nietzsche'nin hakikat kavrayışı ve perspektivizm

Hakikat Nietzsche'ye göre insan icadıdır. Amacı ise yaşamın asli gerçekliğinden kaçmak ya da onu maskelemektir. Nietzsche her ne kadar hakikat kavramını sorgulasa da O'nu ilgilendiren asıl konu modern epistemoloji düşünürlerinin yaptıkları gibi bilimin hakikate nasıl ulaşabileceğini araştırmak değildir. Ama insanın neden böylesi bir kavramı icat etmek zorunda kaldığıdır. Nietzsche için hakikatin ölçütünün ne olduğu O'nun perspektivizm görüşünü ele almadan belirlenemez. Mutlak hakikat diye bir şey yoktur. Ama İnsanın benimseyebileceği farklı perspektifler vardır. Perspektivizm öğretisine göre herhangi bir konuya ilişkin farklı perspektifler vardır ve bazı perspektifler diğerlerinden daha üstündür. Bu da Nietzsche'nin Gücü İsteme adını verdiği öğretisiyle yakından ilgilidir. Bu bağlamda Nietzsche'ye göre insanda birbirini tamamlayan iki itki vardır; biri yıkıcı diğeri ise yapıcı itki. Nietzsche'nin hakikat görüşü ve perspektivizm anlayışı onun yaşama evet diyen olumlayıcı tavrından bağımsız değildir. Nietzsche nesnel hakikat kavrayışına oldukça eleştirel bir şekilde yaklaşır; bir konuya sadece bir tane mümkün yaklaşım tarzı olduğuna inanmak, sadece bizim düşünme şeklimizin kalıplaşmış olduğunu gösterir. Bu entelektüel katılık yaşama hayır deme tavrının bir semptomudur. Sağlıklı bir zihin esnektir ve bir konuya birçok farklı yaklaşım tarzı olduğunu kabul eder. Hakikat bir değil çoktur. İşte bu tezde Nietzsche'nin perspektivizmi ayrıntılarıyla ele alınıp işlenmiştir ve Nietzsche'nin perspektivizm görüşüyle hangi problemlere çözüm getirdiği gösterilmeye çalışılmıştır. ANAHTAR SÖZCÜKLER: Hakikat, Tekabüliyet, Perspektivizm, Güç İstemi, Gerçeklik, Pozitivizm, Bilimcilik, Bilgelik