Nöropatik mesane tanılı çocuklarda ürodinami bulgularının değerlendirilmesi

Amaç: Nöropatik mesane disfonksiyonu (NMD) olan çocuklara yaklaşım spektrumun bir ucunda proaktif, diğer ucunda reaktif yaklaşım olmak üzere geniş bir yelpazede değişiklik göstermektedir. Çalışmamızda NMD nedeniyle kliniğimizde postnatal proaktif yönetilen hastalarımızla reaktif stratejisi ile izlenen eski tanılı hastalarımızın bulgularını geriye dönük olarak değerlendirerek böbrek fonksiyonlarının korunmasında hangi yöntemin daha uygun olduğunu belirlemeyi amaçladık. Materyal ve Metot: Çalışmamızda 2018-2022 yılları arasında Turgut Özal Tıp Merkezi Çocuk Ürodinami Ünitesine başvuran NMD hastalarının dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Kliniğimizde NMD tanısıyla en az 1 yıl izleme alınmış olan, üriner sistem ultrasonografisi (USG), voiding sistoüretrografi, dimerkaptosüksinik asit (DMSA) sintigrafik incelemeleri bulunan ve ürodinamik çalışma (ÜDÇ) yapılan hastalar çalışma kapsamına alındı. Toplam 180 hastanın dosyası tarandı ve çalışma kriterlerini karşılayan toplam 143 hasta (0-18 yaş arası 74 erkek ve 69 kız) çalışmaya dâhil edildi. Hastalar yaş grupları (5 yaş altı ve üstü), cinsiyet ve renal hasar durumlarına göre demografik ve klinik özellikler, tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonları (İYE), vezikoüreteral reflü (VUR), ÜDÇ bulguları, renal hasar durumları ve kronik böbrek hastalığı (KBH) oranları açısından birbirleriyle karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamızda DMSA sintigrafik incelemesinde NMD'li 58 (%40.6) çocukta renal skar varlığı ve 16 (%11.2) çocukta ise KBH tespit edildi. Renal skar gelişimini etkileyebilecek ÜDÇ parametreleri; detrüsör aşırı aktivitesi, detrüsör-sfinkter dissinerjisi ve artmış post-voiding rezidü olarak belirlendi (p değerleri sırasıyla p=0.044, p=0.014 ve p=0.038). Ek olarak; düşük yaş, meningomyelosel operasyon zamanı, tekrarlayan semptomatik ateşli İYE geçirilmesi, üriner sistem USG'de hidronefroz/mesane duvarında tabekülasyon ve VUR varlığı renal hasar gelişimini anlamlı olarak etkileyen diğer faktörler olarak tespit edildi (p değerleri sırasıyla p=0.023, p=0.0001, p=0.009, p=0.0001, p=0.0001 ve p=0.0001). Sonuç: Temiz aralıklı kateterizasyon ve antikolinerjik ilaçların yanı sıra ÜDÇ'yi içeren proaktif bir yaklaşımın, NMD olan bebeklerde hem tekrarlayan İYE hem de ikincil VUR gelişimini önleyebileceğine inanıyoruz. Bu yaklaşım aynı zamanda böbrek hasarı, KBH ve son dönem böbrek hastalığı riskini de azaltabilir. Anahtar Kelimeler: Çocuk, Spinal disrafizm, Nöropatik mesane, Ürodinami