Yapı ile etkileşimde olan tünel kazısının sayısal modellemesi

Bu tezde, Napoli Metro Hattı 6'da gerçekleştirilen tünel kazısı kaynaklı zemin hareketlerinin binalar üzerindeki etkileri sayısal bir çalışma ile incelenmiştir. PLAXIS 3D sonlu eleman modellemesi kullanılarak tünel kaynaklı oturmalar ile mevcut yapıların etkileşimi analiz edilmiştir. Hem yeşil alan (yapısız) hem de zemin-yapı etkileşimi senaryoları modellenerek, yapı rijitliği ve temel özelliklerinin deformasyon üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Mohr-Coulomb ve Hardening Soil modelleri, HSsmall modeli dahil olmak üzere, tünel güzergahındaki farklı zemin katmanlarının (kum, piroklastik zeminler, sinirit ve tüf) doğrusal olmayan davranışını simüle etmek için kullanılmıştır. Model kalibrasyonu, Napoli Metro projesi alanındaki jeoteknik inceleme sonuçları kullanılarak yapılmıştır. Analizler, oturma çukurları, yatay yer değiştirmeler ve yapı elemanlarında oluşan iç kuvvetler üzerinde yoğunlaşmıştır. Eksenel kuvvetler (ΔN) ve düşey yer değiştirmeler (Δuz), arayüz rijitliği değişimleri (R=1 ve R=0,01) altında incelenmiştir. Sonuçlar, yapı rijitliğinin zemin deformasyon profillerini önemli ölçüde değiştirdiğini, çökme bölgelerinde maksimum oturmaları azalttığını ve kabarma bölgelerinde deformasyonları koruduğunu veya artırdığını göstermektedir. Çalışma, zemin-yapı etkileşiminin dikkate alınmasının ve gelişmiş sayısal modellemenin, kentsel tünel projelerinde yapısal riskleri minimize etmek için önemini vurgulamaktadır.