Öğrenme halkası modellerinin öğrencilerin fen başarısına etkisi: Bir meta-analiz çalışması

Bu araştırmada, fen öğretiminde öğrenme halkası modelleri kullanımının geleneksel yönteme kıyasla öğrencilerin fen başarısında ne derece etkili olduğunun araştırılması amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda, ilgili birincil çalışmaların bulguları meta-analiz yöntemiyle sentezlenmiş ve bağımlı değişken "fen başarısı" için genel etki büyüklüğü hesaplanmıştır. Ayrıca, çalışma karakteristikleri açısından ara değişken analizleri yapılarak öğrenme halkası modellerinin genel etkisinin, bu ara değişkenlerin etkisiyle değişip değişmediği araştırılmıştır. Bu kapsamda Ulusal Tez Merkezi, EBSCOhost, Web of Science, Scopus, TR Dizin ve DergiPark veri tabanlarında kapsamlı bir literatür taraması yapılarak fen eğitimi alanında yapılmış olan çok sayıda çalışma elde edilmiştir. Literatür taraması sonucunda elde edilen çalışmalar, önceden belirlenen kriterler doğrultusunda değerlendirilmiştir. Bu süreçte seçilen 123 birincil çalışmada raporlanan 127 etki büyüklüğü meta-analize dahil edilmiştir. Analiz aşamasında Hedge's g etki büyüklüğü kullanılmış ve genel etki büyüklüğü kestiriminde rastgele etkiler modeli tercih edilmiştir. Genel etki büyüklüğü değeri 1,121 (%95GA [0,963;1,279]; k=123; p<0,001) olarak hesaplanmıştır. Bu değer, öğrenme halkası modellerinin kullanımının öğrencilerin fen başarısı üzerinde büyük bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Ara değişken analizleri, modelin çoğu bağlamda benzer şekilde etkili olmaya devam ettiğine işaret etmektedir. Bununla birlikte, öğrenim seviyesi, konu alanı, öğretmen ve araştırmacı etkisi gibi faktörlerin uygulama sürecinde dikkate alınması gerektiği anlaşılmaktadır. Özetle bu meta-analiz, fen öğretiminde öğrenme halkası modellerinin kullanımının, geleneksel yönteme kıyasla öğrencilerin fen başarısını artırmada ve derinlemesine öğrenmeyi teşvik etmede etkili bir yöntem olduğunu güçlü biçimde ortaya koymaktadır.