Öğretim elemanlarının e-öğrenmeye hazır bulunuşluklarının incelenmesi

Bilgi ve İletişim Teknolojilerinin (BİT) sürekli gelişmesi, hayatın her alanında bireylerin de bu gelişime ayak uydurmasını zorunlu hale getirmekte ve hayat boyu öğrenmenin önemi ortaya çıkmaktadır. Bu noktada geleneksel eğitim ve öğretimin yeterli olamaması yeni anlayışların ortaya çıkmasına neden olmaktadır. E-öğrenme bu anlayışlardan birisi olup, bilginin ucuz ve hızlı bir şekilde iletilmesini sağlamaktadır. Üniversitelerde görev yapan öğretim elamanlarının da yaşanılan çağın gereklerine ve öğrenenlerin ihtiyaçlarına göre öğrenme ortamları oluşturmaları, e-öğrenme sürecini, teknik yapısını, içeriğini bilmesi ve bunu yetkin bir şekilde kullanabilmesi, yani e-öğrenmeye hazır bulunuşluklarının yeterli olması büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı, Bartın Üniversitesi'nde görev yapan öğretim elemanlarının e-öğrenmeye hazır bulunuşluk yapılarını farklı değişkenler kapsamında incelemektir. Tarama modeli ile gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunu Bartın Üniversitesi'nde 2019-2020 eğitim- öğretim yılında görev yapan öğretim elamanları oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri "Kişisel Bilgiler Formundan" ve "Öğretim elemanlarının E-Öğrenmeye Hazır Bulunuşluk Ölçeğinden" elde edilmiştir. Verilerin analizinde SPSS 23.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırmada verilerinin değerlendirilmesinde kategorik değişkenler için frekans dağılımı, sayısal veriler için de tanımlayıcı istatistikler verilmiştir. İki grup arasında fark olup olmadığına bağımsız örneklem t testi ile ikiden fazla grup arasında fark olup olmadığına ise One Way ANOVA ile bakılmıştır. Karşılaştırmalar sonucunda varyans homojenliği için Levene testi yapılmış ve varyans homojenliğini sağlayan gruplarda farkın kaynağını tespit etmek için Bonferroni, sağlamayan gruplar için ise Tamhane's T2 kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre öğretim elemanlarının e-öğrenmeye hazır bulunuşluk düzeylerinin orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyet değişkeni kapsamında erkek öğretim görevlilerinin BİT kullanım öz yeterliği ve e-öğrenmede kendine güvenleri daha yüksektir. 24-31 yaşındakilerin e-öğrenmeye yönelik eğitim ihtiyacının 48 yaş ve üzerindekilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Eğitim Fakültesindeki öğretim elemanları, Edebiyat Fakültesindekilere göre e-öğrenmeye daha hazırdır. E-öğrenmeye hazır bulunuşlukta, akademik unvanın ve eğitim düzeyinin herhangi bir farklılık oluşturmadığı sonucuna ulaşılmıştır. İnternete erişimde, dizüstü bilgisayar kullanan öğretim elemanlarının bilgi ve iletişim teknolojileri kullanımı öz yeterliği, masaüstü bilgisayar kullananlara göre daha yüksektir. E-öğrenme etkinliklerinde dizüstü bilgisayar kullananların öğretim elemanlarının e-öğrenmeye hazır bulunuşluğu, masaüstü bilgisayar kullananlara göre daha yüksektir. Bilgisayar ve internet kullanma becerilerini geliştirme durumlarında, başkalarının yardımı ile geliştirenlerin e-öğrenmeye yönelik eğitim ihtiyacı, üniversitedeki dersler ile geliştirenlere göre daha yüksektir. Bu sonuçlara yönelik olarak öğretim elemanlarına e-öğrenme süreçleriyle ilgili eğitimler düzenlenmesi ve mevcut olan ya da bu eğitimlerle kazanılacak olan bilgi ve becerilerin üst düzeyde kullanılabilmesi için gerekli olan donanım, teknik ve alt yapı desteği sağlanması önerilebilir. Böylece öğretim elemanlarının e-öğrenmeye hazır olmaları mümkün olabilir. Anahtar Kelimeler: Hayat boyu öğrenme, Öğretim elamanları, E-öğrenme, E-öğrenmeye hazır bulunuşluk