Öğretim sürecinde toplam kalite ilkelerinin uygulanmasının öğrenci tutumlarına ve başarısına etkisi

Bu araştırma, öğretim sürecinde toplam kalite ilkelerinin uygulanmasının öğrencilerin başarıları ve tutumları üzerindeki etkilerini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada yöntem olarak, tam deneysel desenlerden (true experimantal design) biri olan "ön test-son test kontrol gruplu desen" (pre-test post-test control group design) kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2002-2003 öğretim yılında, öğretmenlik mesleğine giriş dersini alan Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi, Yabancı Diller Bölümü, İngilizce Öğretmenliği 1. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Tesadüfi (random) şekilde deney grubu olarak seçilen 24 kişilik bir öğrenci grubuna "toplam kalite ilkeleri"ne dayalı olarak geliştirilen bir programla öğretim verilirken, kontrol grubunu olarak belirlenen 23 kişilik diğer öğrenci grubuna ise sadece klasik öğretim yapılmıştır. Araştırma sürecinde, programdan önce ve programdan sonra uygulanmak üzere iki ölçme aracı geliştirilmiştir. Birincisi, öğrencilerin yapılan öğretime ilişkin tutumlarım ölçmek amacıyla "toplam kalite ilkelerine dayalı öğretmen davranışları "m içeren tutum ölçeği, ikincisi ise öğretmenlik mesleğine giriş dersinde yapılan öğretim sonunda öğrencilerin elde ettikleri başarıları ölçmek amacıyla uygulanan "başarı testi"dir. Uygulanan ölçme araçları sonucunda elde edilen veriler, SPSS-10 (Statistical Package for the Social Sciences) ortamında analiz edilmiştir. Öğrencilerin tutum ve başarılarına ilişkin verilerin genel ortalamasına ilişkin ortalama ve standart sapması alınmış, grupların kendi içlerinde ön test ve son testler arasındaki ilişkiye yönelik bağımlı (paired-samples t test) t testi ve gruplar arasındaki anlamlı farklılığa yönelik ise bağımsız (independent-samples t test) t testi analizi yapılmıştır. Öğrencilerin görüşleri ve başarılan arasındaki anlamlı farklılık olup olmadığı a= 0.05 düzeyinde test edilmiştir.11 Yapılan bu araştırmada genel olarak şu sonuçlara ulaşılmıştır ; 1. Klasik öğretim alan kontrol grubu öğrencileri ile toplam kalite ilkelerine dayalı bir öğretim alan deney grubu öğrencilerinin, toplam kaliteyle ilişkili öğretmen davranışlarına ilişkin ön testteki tutumları birbirine oldukça yakın çıkmış ve anlamlı bir farklılık oluşmamıştır. Buna karşın, deney grubu öğrencilerinin son testteki tutumları, kontrol grubu öğrencilerine göre daha yüksek düzeyde çıkmış ve bu durum, deney grubu lehine anlamlı düzeyde bir farklılık oluşturmuştur. 2. Toplam kalite ilkelerinden "öğrenci memnuniyeti, sürekli gelişim, tam katılım, ekip çalışması, iletişim, liderlik ve sıfır hata" ile ilişkili maddelerin hemen hemen tamamına yönelik olarak, kontrol grubu öğrencilerinin ön testteki tanımlarına göre son testteki tutumlarında belirgin düzeyde bir gerileme olurken, toplam kalite ilkelerine dayalı öğretim alan deney grubunda yer alan öğrencilerin ise, ön teste göre son testteki tutumlarında artış meydana gelmiştir. 3. Kontrol grubu öğrencileri ile deney grubu öğlencilerinin öğretmenlik mesleğine giriş dersine yönelik ön testteki başarı puanları birbirine yalan çıkmış (45,54 ve 42,29) ve başarı puanları arasında anlamlı düzeyde farklılık çıkmamıştır. Program sonunda, hem kontrol grubu öğrencilerinin hem de deney grubu öğrencilerinin ön teste göre son testteki başarı puanlarında büyük oranda artış olmuştur (74,89 ve 80,93). Bu artışlar, her iki grubun da ön teste göre son testteki başarılarında anlamlı düzeyde farklılık oluştuğunu da ortaya koymaktadır. Buna karşılık, deney grubu öğrencilerinin son tessteki başarılan, kontrol grubu öğrencilerine oranla daha yüksek çıkmıştır. Bu, deney grubunun lehine anlamlı düzeyde bir farklılık oluştuğunu göstermektedir. 4. Kontrol grubunun ön test ve son test başarı puanlan arasında 29,35 puanlık bir fark oluşurken, deney grubunun ön test ve son test basan puanlanIll arasında ise 39,65 puanlık bir fark gerçekleşmiştir. Bu fark, deney grubu lehine anlamlı düzeyde bir farklılık meydana getirmiştir. 5. Toplam kalite ilkelerine dayalı olarak yapılan öğretim, deney grubu öğrencilerinin uygulama yani deney öncesine oranla uygulama (deney) sonrasında hem tutumlarında hem de başarılarında, klasik öğretim alan kontrol grubu öğrencilerine göre daha etkili ve başarılı olmuştur.