Öğretmenlerde tükenmişlik: Çevrimiçi canlı görüşmelerin etkisi

Tükenmişlik, günümüz bireylerinin sıklıkla karşılaştığı ve yaşamın birçok alanını derinden etkileyen bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Covid-19 pandemisi bu durumu daha da belirginleştirmiş ve birçok sektörde uzaktan çalışmayı zorunlu kılmıştır. Özellikle eğitim sektöründe, öğretmenler pandemi sürecinde derslerini çevrimiçi ortamda gerçekleştirmiştir. Bu durum, tükenmişlik hissinin yanı sıra eğitimdeki etkinliği ve öğretmenlerin psikolojisini de etkilemiştir. Bu tez, öğretmenlerin çevrimiçi görüşmeler ve dersler nedeniyle yaşadıkları tükenmişlik deneyimlerini, nitel bir yaklaşımla mülakatlar yoluyla derinlemesine incelemektedir. Araştırma, Balıkesir'deki devlet okullarında görev yapan 37 öğretmen ile amaçlı örnekleme yoluyla gömülü teori araştırma yaklaşımıyla gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, çevrimiçi görüşmelerden kaynaklanan tükenmişliğin öğretmenler için çok boyutlu ve karmaşık bir olgu olduğu tespit edilmiştir. Mevcut modelde öğretmenler, ev ortamının iş yerine dönüşmesi, iletişim ve etkileşim zorlukları, bilişsel yük ve sürekli izlenme hissi gibi zorluklarla karşı karşıya kalmaktadır. Ayrıca fiziksel ve zihinsel yorgunluk, fırsat eşitsizliği ve erişim sorunları, öğretmen eğitimi ve hazırlığındaki eksiklikler, öğretmen ve veli ilişkileri, meslektaşlar arasındaki iletişim ve iş birliği sorunları, çevrimiçi görüşmelerin verimliliğine dair endişeler de öğretmenlerin motivasyonunu düşürmekte ve tükenmişlik hissini artırmaktadır. Bu da hem öğretmenleri hem de öğrencileri olumsuz etkileyerek eğitim kalitesinin düşmesine neden olmaktadır. Bu noktada, bu tez çalışmasının bulgularına dayalı olarak, eğitim kurumlarına ve yöneticilere, öğretmenlerin yeni eğitim modeline uyum sağlamalarına yardımcı olacak stratejiler geliştirmeleri ve çevrimiçi eğitimin zorluklarını hafifletici uygulamalar gerçekleştirmeleri önerilmektedir.