Öğretmenlerin örgütsel destek algıları ile işe angaje olmaları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin örgütsel destek algıları ile işe angaje olmaları arasındaki ilişkiyi incelemektir. İlişkisel tarama modeliyle desenlenmiş olan bu çalışmanın evrenini, 2020-2021 Eğitim-Öğretim yılında Diyarbakır il merkezi ilçelerindeki ilkokul ve ortaokulda görev yapmakta olan 6556 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise tabakalı örnekleme yöntemine başvurularak belirlenmiştir. Araştırmaya 410 öğretmen katılmıştır. Araştırmada öğretmenlerin algılanan örgütsel destek düzeylerini belirlemeye yönelik Eisenberger vd. (1992)' nin oluşturduğu daha sonra Lynch vd. (1999)' un geliştirmiş olduğu, Türkçe uyarlamasını Kaplan (2010)'ın yapmış olduğu "Algılanan Örgütsel Destek Ölçeği" ile öğretmenlerin işe angaje olma düzeylerinin tespit edilmesinde ise Schaufeli (2001) tarafından geliştirilen, Türkçe uyarlamasını Köse'nin (2015) yaptığı "İşe Angaje Olma" ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenlerin örgütsel destek algılarının yüksek olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin örgütsel destek algıları ile cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu ve kıdem değişkenleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken branş ve yaş değişkenlerine göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Araştırmada öğretmenlerin işe angaje olmaları ile cinsiyet, eğitim durumu ve kıdem değişkenleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Öğretmenlerin işe angaje olmaları ile medeni durum, branş kıdem ve yaş değişkenleri arasında ise anlamlı farklılık söz konusudur. Öğretmenlerin örgütsel destek algısı ile işe angaje olmaları arasındaki ilişki incelendiğinde iki değişken arasında pozitif yönlü, yüksek düzeyde anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna varılmıştır. Yapılan analizlerde öğretmenlerin örgütsel destek algılarının işe angaje olmalarının anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmüştür.