Öğretmenlerin öz yönetimli öğrenme ve çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çevrim içi öğrenmenin yaygınlaşması öz yönetimli öğrenmeye duyulan ihtiyacı beraberinde getirmiştir. Pandemi koşulları sebebiyle öğretmenler çevrim içi öğrenme platformlarını aktif bir şekilde kullanmak zorunda kalmıştır. Öğretmenlerin çevrim içi öğrenme hususunda kendilerini geliştirmeleri elzem hale gelmiştir. Eğitimde teknolojinin kullanımının yaygınlaştığı, farklı öğretim yöntemlerinin kendine yer bulduğu ve bireysel öğrenmelerin önem kazandığı günümüz toplumunda, öğretmenlerin öğrenme-öğretme süreçlerini iyi yöneterek hayat boyu öğrenen olma yolunda ilerlemeleri gerekmektedir. Bu sebeple öğretmenlerin öz yönetimli olarak çevrim içi öğrenme sürecine adapte olmalarının önemli olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmada öğretmenlerin öz yönetimli öğrenme düzeyleri ile çevrim içi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi ve öğretmenlerin öz yönetimli öğrenme düzeyleri ile çevrim içi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluk düzeylerinin yaş, cinsiyet, branş, medeni durum, mesleki kıdem, öğrenim durumu, çalışılan okul kademesi ve çevrim içi eğitimlere katılım durumu gibi çeşitli değişkenler açısından incelemek amaçlanmıştır. Bu amaca ulaşmak için nicel araştırma desenlerinden, ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmanın evreni çeşitli kademelerde 2021-2022 Eğitim-Öğretim yılında Karadeniz Bölgesi'nde bulunan bir şehirde öğretmenlik vazifesine devam eden 2104 kişiden oluşmaktadır. Basit rastlantısal örnekleme yöntemiyle örneklem büyüklüğü 325 kişi olarak belirlenmiştir. Araştırma verileri araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu", Çelik & Arslan (2016) aracılığıyla Türkçe'ye uyarlanan "Öz Yönetimli Öğrenme Ölçeği" ve İlhan & Çetin (2013) aracılığıyla Türkçe'ye uyarlanan "Çevrim İçi Öğrenmeye Yönelik Hazır Bulunuşluk Ölçeği" kullanılarak toplanmıştır. Toplanan verileri analiz etmek için ise SPSS 25 programı kullanılmıştır. Betimsel istatistikler analiz edilirken; standart sapma, aritmetik ortalama ve minimum-maksimum değerlere bakılmıştır. Bununla birlikte yapılan Kolmogorov-Smirnov testi sonucunda verilerin normal dağılmadığı görüldüğü için non-parametrik testlerden Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testi kullanılarak veriler çözümlenmiştir. Araştırmada edinilen bulgular incelendiğinde ise öğretmenlerin hem öz yönetimli öğrenme düzeylerinin hem de çevrim içi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluk düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin öz yönetimli öğrenmeleri üzerinde cinsiyet, medeni durumun, yaş, öğrenim durumu ve mesleki kıdemin farklılaşmaya yol açmadığı ancak çevrim içi eğitimlere katılım, çalışılan okul türü ve branşın öz yönetimli öğrenme düzeyini etkilediği tespit edilmiştir. Öğretmenlerin çevrim içi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluk düzeyleri ile cinsiyet, medeni durum, mesleki kıdem ve okul türü arasında farklılaşma olmadığı lakin çevrim içi eğitimlere katılma durumu, yaş, branş ve öğrenim durumu arasında bir farklılaşma olduğu sonucuna varılmıştır. Bu sonuçların yanı sıra öğretmenlerin öz yönetimli öğrenme düzeyleri ile çevrim içi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluk düzeyleri arasında yüksek düzeyde pozitif bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Tüm bunların yanı sıra çevrim içi öğrenme sürecinin daha çok öz yönetimli olarak gerçekleştirildiği, çevrim içi öğrenmeye hazır bulunuşlukta öz yönetimli öğrenmeye sahip olmanın önemli bir faktör olduğu sonucuna varılmıştır.