Oğuz Atay'ın Tutunamayanlar romanında duygu kodlayıcıları

İnsan, kendine özgü ve çok sağlam bir temele oturtulmuş olan dil olgusunu doğduğunda hazır olarak bulur. Yapısı gereği yalnızca rasyonel bir varlık olmayan insan, dil aracılığıyla, zihinde oluşturulmuş bir görüntüyü, tasarımı oluşturulmuş somut kavramları anlama hizmet eden dilsel göstergelerle iletişimde olduğu bireylere veya kendi kaleminden çıkan sözlüksel, söz dizimsel yapılara aktarabilir. Zihinde bir görüntüye oturtulamayan soyut kavramlar da dilsel göstergelerle aktarılır. Oldukça karmaşık ve çok boyutlu bir yapıya sahip, her dilde varlığı tanıklanan, ruhsal bir ulam olan duygular, belirli dilsel göstergelerle aktarılan soyut kavramlardan bir tanesidir. Anlamsal temele dayanarak oluşturulmuş tasniflemeyle, dilsel göstergelerden duygu kodlayıcıları aracılığıyla, Oğuz Atay'ın kaleme aldığı Tutunamayanlar romanı özelinde Türkçenin, duyguları nasıl tasvir edebildiğinin gösterilmesi çalışmanın özgün niteliğini oluşturmaktadır. İnsanın, doğduğu andan öldüğü ana kadar aralıksız devam eden, dil-zihin ilişkisi çerçevesinde oluşan ve soyut bir süreç olan duygular, sözlüksel yapılarla somutlaştırılmaya çalışılmış, eklerin ve sözlüksel yapıların yeterli olmadığı durumlarda söz dizimsel yapılara başvurulmuştur. Bağlamsal temelde ele alınan duygu kodlayıcıları, tanıklandıkları söz dizimsel yapıda kazandıkları anlamsal değere göre Sözlüksel Duygu Kodlayıcıları, Söz Dizimsel Duygu Kodlayıcıları olmak üzere iki ana başlık; gurur, güven, korku, mutluluk, nefret, öfke, sevgi, sıkıntı, şaşkınlık, tiksinti, utanç, üzüntü olmak üzere on iki alt başlık altında tasniflenmiş, elde edilen veriler ışığında hangi duygunun hangi kodlayıcılarla el ele vererek açıklandığı, nasıl kodlandığı mevcut duygu kavramı da sorgulanarak anlamsal bir bütünlük içerisinde gösterilmeye çalışılmıştır.