Okul öncesi çocuklarda ikinci premolar diş ve diğer daimi dişlerin kalsifikasyon dereceleri arasındaki ilişkinin üç farklı 'dental yaş tayin yöntemi' kullanılarak karşılaştırılması

Konjenital diş eksikliği en sık ikinci premolar dişlerde gözlenmektedir. Bu dişlerin erken çocukluk çağında dental radyografilerdeki görüntüleri net değildir. Bu araştırmada ikinci premolar dişlerin gelişim seviyeleri diğer daimi dişlerin gelişim seviyeleri ile karşılaştırılmıştır. Amacımız dişlerin gelişim seviyeleri arasındaki ilişkiyi sayısal ölçümlere dayandırmaktır. Araştırmamızda 42-78 ay aralığında, diş ve kemik gelişimini etkileyici herhangi bir sistemik hastalığı, dişlerinde herhangi bir gelişimsel bozukluğu veya oligodonti hastalığı bulunmayan 6813 hastaya ait röntgen görüntüleri iki farklı araştırmacı tarafından 3 farklı dental yaş tayin metodu (Nolla metodu, Demirjian, Goldstein ve Tanner metodu ve Moorrees, Fanning ve Hunt metodu) kullanılarak retrospektif olarak incelenmiştir. Araştırmamızın sonucunda, ikinci premolar dişler henüz folikül oluşumu evresinde iken, 4 daimi birinci premolar dişin kron boyunun üçte birinin tamamlandığı evrede olduğu, maksiller daimi birinci molar dişlerin kron gelişiminin tamamlanmak üzere olan evrede olduğu, mandibuler daimi birinci molar dişlerin kron gelişiminin tamamlandığı evrede olduğu, maksiller daimi ikinci molar dişlerin ise foliküllerin seçildiği evrede, mandibuler daimi ikinci molar dişlerin ise kalsifiye noktaların oluşmaya başladığı evrelerde olduğu gözlenmiştir. Panoramik röntgen incelemesinde diğer daimi dişler bu evrede iken, ikinci premolar dişlere ait bir görüntü saptanamıyorsa bu dişlerin eksikliğinden şüphe edilmelidir, fakat gecikmiş kalsifikasyon olgularının yaygın olduğu ve bu hastalardan alınacak takip röntgenleri ile longitudinal araştırmalara ihtiyaç olduğu da unutulmamalıdır.