Okulöncesi öğretmenlerinin iş ve yaşam doyumlarının incelenemsi

Bu araştırmada amaç, iş doyumunun bireysel ve örgütsel düzeydeki etkileri göz önüne alınarak, Avrupa yakasındaki okulöncesi öğretmenlerinin iş doyumu ile yaşam doyumu düzeylerinin ne durumda olduğunu belirlemek, iş doyumu etkenlerinin yaşam doyumu ile ilişkisini tanımlayıcı ve analitik türde planlanmış ve gerçekleştirilmesi olmuştur.Araştırma kapsamına İstanbul ili Avrupa yakasında çalışan 104 öğretmen dahil edilmiştir. Veriler `Minessota İş Doyum Ölçeği' ve `Yaşam Doyum Ölçeği' ile elde edilmiştir.Araştırmanın sonucunda, öğretmenlerin hepsi yaptıkları işlerinden genel olarak nötr doyumdan düşük doyuma kayma gösteren düzeyde doyum sağladıkları; genel iş doyum düzeyleri bakımından yaşam doyumu yüksek olan arasında anlamlı fark olmadığı saptanmıştır. Öğretmenlerin en yüksek doyum sağladıkları boyut `iş güvenliği' iken, en düşük doyumu ise `ücret' boyutundan sağladıkları belirlenmiştir. Alanında yükselme olanakları, gelişme, yönetim biçimi, okul yöneticileriyle ilişkileri, çalışma ortam ve koşullarından nötr düzeyde ve daha az doyum elde ederlerken yapılan işin içeriği, çalışma arkadaşları ile ilişkilerinden nötr düzeyden daha da yüksek doyum elde ettikleri saptanmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin yaş, medeni durum, çocuk sahibi olma durumu, mesleki kıdem durumunun iş doyumu seviyelerindeki etkisine dair literatür doğrultusunda sonuçlar elde edilmesine karşılık, bu değişkenlerin genel iş doyumunda anlamlı farklılık yaratmadığı saptanmıştır.Öğretmenlerin genel yaşam doyum düzeylerini en çok `ücret' boyutundan sağladıkları doyumun; en az ise `yapılan işlerin içeriği' boyutundan sağladıkları doyumun belirlediği saptanmıştır. Öğretmenlerin mesleklerini isteyerek seçmeleri yaşam doyumu üzerinde etkili değişken olarak saptanmış olup; yaş, medeni durum, çocuk sahibi olma, mesleki kıdem öğretmenlerin genel yaşam doyumu düzeyleri üzerinde anlamlı bir etki yaratmadığı saptanmıştır.