Omuz instabilitelerinde artroskopik cerrahi tedavi sonuçlarımız

Omuz çıkıkları acil servislerde sıkça karşılaşılan ortopedik yaralanmalardır. Omuz çıkıkları sonrası gelişen instabil eklem ise hastanın günlük hayatını ve spor aktivitelerini ciddi oranda etkilemektedir. Glenohumeral instabiliteler, instabilite yönüne doğru sınıflandırıldığına; anterior, posterior ve çok yönlü olmak üzere üç tiptir. En sık görülen tipi anterior instabilitedir. Geçmişten günümüze pekçok cerrahi teknik instabilitenin düzeltilmesi amacıyla tanımlanmış ve uygulanmıştır. Günümüzde gelişen teknoloji ve hekimlerin artan artroskopi deneyimleri sonucu altın standart kabul edilen açık cerrahi tamir yerini artroskopik rekonstrüksiyon prosedürlerine bırakmıştır. Uygulanan tedavi metodu kadar rehabilitasyon programının etkinliği de hastaların fonksiyonel sonuçları için büyük önem arz etmektedir. Çalışmamızda kliniğimizde 1 Ocak 2013- 15 Ekim 2016 tarihleri arasında omuz instabilitesi tanısı konmuş ve artroskopik tedavi uygulanmış 39 hastanın postoperatif dönem eklem hareket açıklıkları ile fonksiyonel sonuçları Rowe ve Wosi Skorları ile değerlendirilmiştir. 39 hastanın 35'inde anterior, 2'sinde posterior, 2'sinde de çok yönlü glenohumeral instabilite mevcuttu. Çalışmamızda 20 yaş altında 3 hasta(%7,69), 21-30 yaş arası 28 hasta (%71,79), 31-40 yaş arası 6 hasta (%15,38), 40 yaş üstü ise 2 hasta (% 5,12) mevcuttu. Toplamda 29 erkek(%74,3) 10 kadın(25,6) hasta çalışmaya dahil edildi. 39 hastanın preoperatif ortalama omuz eklem fleksiyonu 176,03 derece iç rotasyonu 85,77 derece, dış rotasyonu ise 86,79 derece iken postoperatif dönemde fleksiyon 168,21 derece iç rotasyon 80,13 derece, dış rotasyonu da 86,79 derece olarak kaydedildi. Preoperatif dönem Wosi Skoru ortalaması 1083,97 iken postoperatif dönemde bu skor 128,72 idi. Rowe Skoruna göre preoperatif dönemde tüm hastalarda kötü sonuç mevcut iken postoperatif dönemde 34 hastada çok iyi, 1 hastada iyi, 3 hastada orta, 1 hastada ise kötü sonuç elde edildi. Glenohumeral instabilite artroskopik tedavisi tecrübeli kişiler tarafından yapıldığında açık cerrahi tamir ile benzer sonuçlar vermektedir. 20 yaş altında omuz çıkığı olan hastalarda instabilite gelişim riski artmakta ve bu hastalarda cerrahi tamir düşünülmelidir. Yaş arttıkça eklenen rotator cuff yırtığı gibi patolojiler ve ek problemler fonksiyonel başarı skorunun düşmesine neden olmaktadır. Anahtar Kelimeler: Glenohumeral İnstabilite, Artroskopi, Omuz Çıkığı