Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu yapılan hastalarda femoral tarafta kullanılan ayarlanabilir loop'un üç farklı teknik ile tespitinin klinik sonuçlara etkisinin karşılaştırılması

Amaç: Çalışmamızda ön çapraz bağ rekonstrüksiyonlarında kullanılan ayarlanabilir loop'un üç farklı tespiti ile elde edilen greft gerginliklerinin klinik ve fonksiyonel sonuçlara etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı. Olgular ve Yöntem: Çalışmamız randomize, tek kör, klinik temelli ve prospektif kohort olarak planmış ve yürütülmüştür. İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde 2018-2020 yılları arasında ÖÇB rüptürü tanısıyla tek demet anatomik Anteromedial Portal Tekniği ile femoral taraf tespitinde ayarlanabilir kortikal askı sistemi kullanılarak ÖÇB rekonstrüksiyonu yapılan olgular prospektif olarak araştırmaya alınmıştır. Araştırmamıza alınan 36 olgu dahil edilme kriterlerine ve uygulanacak tespit yöntemine göre 3 gruba bölünerek randomize edildi. Olguların preoperatif ve postoperatif dönemde fizik muayene ve klinik değerlendirmeleri (IKDC, Lysholm, KT-1000 ölçümleri gibi) yapıldı. Verilerin istatistiksel değerlendirmesinde p<0.05 değeri anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Standart (S) gruptaki 10 olgunun 9'u erkek (%90), 1'i kadın, sonradan germe grubundaki (SG) 10 olgunun 8'i erkek (%80) 2'si kadın (%20), sonradan germe+ düğüm (SG-D) grubundaki 10 olgunun 9'u erkek (%90), 1'i kadın olmak üzere çalışmadaki 30 olgunun 26'sı erkek 4'ü kadındı. Olguların yaş ortalamaları 27,4±8,08 (dağılım aralığı:18-50) olarak görüldü. Grupların birbirleri arasında demografik verileri arasında belirgin farklılıklar görülmedi. Çalışmamızda S, SG, SG-D grupların preop ve postop olarak fonksiyonel skorlama sonuçlarının anlamlı olarak postop lehine yükseldiği tespit edilse de (p = 0,0001) IKDC skorlarında, SG ve SG-D gruplarının S grubuna göre postop skor ortalamaları daha yüksek olduğu belirlenmiştir (sırasıyla 88,8, 94,9, 94,6). Ayrıca 89N (1.6mm,1,2 mm) ve 134N(1.8mm,1.3mm) kuvvet uygulandığında greft gerginliğinin daha fazla olduğu SG ve SG-D gruplarında karşı dize göre translasyon ölçülerinin azaldığı görülse de, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05) (SG: Δ89: 1.6mm, Δ134:1,2 mm)(SG-D: Δ89:1.8mm, Δ134:1,3mm) Sonuç: Araştırmamızdan elde edilen verilerle sonradan germe yönteminin greftte gerginlik kaybını en aza indirmek ve greftin ligamentizasyonuna kadar geçen evrede optimal ortamı sağlayacağı yönünden hem basit hem de etkili bir yaklaşım olduğu ifade edilebilir. Ayrıca ayarlanabilir kortikal askı sistemlerinin olası yaratabileceği greftin gerilim kaybını sınırlamak ve de greftin geri kaçmasını engellemek amacıyla sonradan germe ile birlikte düğüm atma tekniğinin potansiyel olarak umut verici olduğu söylenebilir.