Ölümüne aradığınız kadın: Femme fatale arketipinin Lady Audley'nin Sırrı ve Günahkâr Kırmızı Masum Beyaz romanlarında tasviri

Bu tez Femme Fatale arketipinin Viktorya dönemi ve o dönemin modern ortağı neo-Viktorya dönemi edebiyatındaki tasvirini incelemektedir. Mary Elizabeth Braddon'ın Leydi Audley'nin Sırrı ve Michel Faber'ın Günahkar Kırmızı Masum Beyaz romanlarında yer alan baş kadın karakterleri karşılaştırmalı bir çerçeve içerisinde inceleyen tez değişen yüzyıllarla birlikte yazarların perspektifinde de bir değişim yaşandığını, ve (eğer varsa) yazarların cinsiyetlerinin arketipin betimlemesindeki etkisini savunur. Çalışma arketipin belirleyici özelliklerini sıralarken arketipi Steve Simkin ve Rebecca Stott gibi araştırmacıların daha önce femme fatale arketipi hakkındaki kendi çalışmalarına, Sigmund Freud'un hayat ve ölüm içgüdüleri olarak adlandırdığı Eros & Thanatos ile, ve Julia Kristeva'nın iğrenme konsepti ile ilişkilendirir. Leydi Audley ve Sugar karakterlerinin femme fatale olarak tasviri ayrı bölümlerde incelenirken birçok değişik feminist yaklaşımdan yararlanılmıştır. İki anahtar soruyu göz önünde bulundurursak —femme fatale eserin sonunda cezalandırılmak/ölmek zorunda mıdır ve femme fatale gerçek yaşamdan bir figür olabilir mi?— Viktorya döneminden modern döneme geçiş sürecinde femme fatale arketipinde bir değişim olduğu aşikardır; süreç içerisinde arketipin bazı özellikleri değişime uğramış veya tamamen koybolmuştur. Her ne kadar romanlarda iki karakterin tasviri arasında benzerlikler bulunsa da yazarların arketipe karşı tavırlarında yadsınamaz bir değişim gözlenmiştir.