Örgütlerde duygusal zekâ, yalnızlık ve kendini doğrulama çabası arasındaki etkiler: Kendini doğrulama çabasının aracılık rolü

Bu çalışmanın amacı, örgütlerdeki çalışanların duygusal zekâları, yalnızlık algıları ve kendilerini doğrulama çabaları arasındaki etkileri analiz etmek, bu etkilerin yönlerini tespit etmek ve kendini doğrulama çabasının anlamlı bir aracılık rolüne sahip olup olmadığını belirlemektir. Bu amaçla yürütülen çalışmada veri toplama yöntemi olarak anket kullanılmıştır. Kolayda örnekleme tekniği ile Yozgat ili genelinde faaliyette bulunan bir kurumda çalışan 393 kişiden veri toplanmıştır. Çalışanlardan duygusal zekâ, yalnızlık ve kendini doğrulama çabası ile alakalı ifadelere katılma seviyelerini belirtmeleri istenmiş, buna ek olarak demografik değişkenlerle ilgili sorular da sorulmuştur. Veriler istatistiksel analiz programları vasıtasıyla analiz edilmiştir. Araştırma modelini ve hipotezleri test etmeden önce güvenilirlik ve geçerlilik analizleri yapılmıştır. Ayrıca sıklık (frekans) ve normallik analizleri de gerçekleştirilmiştir. Modeldeki değişkenlerin birbirleri üzerindeki etkileri incelemek için YEM analizinden faydalanılmıştır. Yol analizi "yapısal eşitlik modeli" (YEM) yardımıyla gerçekleştirilmiştir. Kendini doğrulama çabasının aracılık etkisini test etmek için yapısal eşitlik modellemesi ile çoklu hiyerarşik regresyondan yararlanılmıştır. Son olarak da MANOVA analizleri yapılmıştır. YEM analizleri sonuçlarına göre duygusal zekânın yalnızlığı ve kendini doğrulama çabasını anlamlı bir şekilde etkilediği ve kendini doğrulama çabasının yalnızlığı anlamlı bir şekilde etkilediği tespit edilmiştir. Duygusal zekânın yalnızlık üzerindeki etkisinde kendini doğrulama çabasının anlamlı bir aracılık rolü olduğu da görülmüştür.