Örgütsel küçülme stratejisinde geride kalan çalışanların stres düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma

Günümüzde örgütler, gerek performans düzeylerinde meydana gelen olumsuz sonuçları gerek örgütsel yapı ve işleyişlerindeki aksaklıkları düzeltebilmek gerekse çağın getirdiği hız, esneklik ve dinamizme ulaşabilmek gibi amaçlarla, küçülmeye dönük çeşitli stratejilere yönelmektedirler. Son yıllarda giderek önem kazanan örgütsel küçülme stratejisinin örgütlerde hızlı gelişim ve hızlı karar alabilmeyi kolaylaştırdığı ve değişen çevre koşullarına hızlı uyum sağlama yeteneğini arttırdığı kabul edilmektedir.Bu gelişmelere bağlı olarak artan rekabet ve yaşanan değişim sonucu çalışanların karşısına çıkan en önemli sorunlardan birisi de strestir. Stres artık tüm insanlar için yaşamının bir parçası haline gelmiştir. Stres, bireyde gerilime, üzüntüye ve çöküntüye yol açan bir güçtür. Stres, birey üzerinde baskı ve gerilime neden olmaktadır. İşgörenin üzerindeki stres örgütteki çalışmasını etkileyerek hem bireyi hem de örgütü olumsuz yönde etkileyecektir.Örgütsel küçülme sonrasında örgütlerin hedeflediği amaçlara ulaşamamasının en önemli nedeni, küçülme sürecinde insan faktörüne yeterince önem vermemesidir. Örgütsel küçülme stratejisi kapsamında yürütülen işgören çıkarma uygulaması örgütlerde önemli bir stres kaynağıdır. Bu uygulamanın, işten çıkarılmalar sonrasında geride kalan işgörenlerin üzerinde büyük ölçüde stres yarattığı bilinmektedir. Bu durum ise, çalışma ortamında huzursuzluğa, gerginliğe ve motivasyon kaybına yol açarak, gerek örgütsel yapı ve işleyiş gerekse bütünsel performans üzerinde olumsuz sonuçlara neden olabilmektedir.Bu çalışmanın amacı, örgütsel küçülme stratejisi sonrasında geride kalan çalışanların üzerinde yarattığı stresin etkilerinin belirlenmesi ve bu süreçte ortaya çıkan sorunları en aza indirmeye yönelik çözümler sunmaktır.Anahtar Kelimeler: Örgütsel Küçülme, Stres, Örgüt, Geride Kalan Çalışanlar