Örgütsel özdeşleşme kararsızlığının proaktif iş davranışlarına etkisi: Psikolojik rahatlığın aracı rolü

Bu çalışma, Kreiner ve Ashforth (2004)'un "Genişletilmiş Örgütsel Özdeşleşme Modeli" ile birlikte literatüre girmiş olan örgütsel özdeşleşme kararsızlığını incelemekte olup, kararsız özdeşleşmenin proaktif iş davranışlarına olan negatif etkisini ve psikolojik rahatlığın bu ilişkideki aracı rolünü araştırmaktadır. Örgütlerde kararsızlık konusu son yıllarda sıklıkla çalışılmaya başlamış olmakla birlikte, özdeşleşme kararsızlığına ilişkin literatürde halen çok az sayıda çalışmanın yer aldığı görülmektedir. Literatürdeki bu boşluğu doldurmak amacıyla, bu çalışmada özdeşleşme kararsızlığının proaktif iş davranışlarına etkisi ve bu ilişkide psikolojik rahatlığın aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma hipotezleri 452 akademisyenden toplanan veri kullanılarak, Hayes Process Makro programı aracılığı ile test edilmiştir. Analiz sonuçları, örgütsel özdeşleşme kararsızlığının proaktif iş davranışlarını ve psikolojik rahatlık algısını azalttığını göstermiştir. Öte yandan, psikolojik rahatlık algısı, proaktif iş davranışlarını pozitif etkilemiştir. Son olarak, örgütsel özdeşleşme kararsızlığının proaktif iş davranışları üzerindeki etkisinde psikolojik rahatlık algısının aracı rolü tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Örgütsel Özdeşleşme Kararsızlığı, Proaktif İş Davranışları, Psikolojik Rahatlık