Orhaniye Kışlası

II. Mahmut döneminde yeniçeri ocağının kaldırılması ile birlikte Osmanlı ordusunun teşkilat yapısında değişim ve modernleşme hız kazanmıştır. Teşkilatlanmadaki bu farklılık Osmanlı ordusunun kullandığı diğer yapıları etkilediği gibi barındığı ve eğitim yaptığı kışla yapılarını da etkilemiştir. Bu çalışmada/araştırmada, Osmanlı İmparatorluğu'nun Başkenti ve aynı zamanda Osmanlı ordusunun kalbi/beyni konumunda bulunan İstanbul'da bulunan Osmanlı ordusu için inşa edilmiş kışla yapılarından biri olan Orhaniye Kışlası'nın tarihsel gelişimi sanat tarihi açısından incelenmeye çalışılmıştır. Osmanlı Devleti'nin askeri mimarisinin bir parçası olarak karşımıza çıkan kışla mimarisi; Osmanlı Devleti ilk dönem kışlaları, 18.yüzyıl kışlaları ile 19.yüzyıl ve sonrası askeri yapıları biçimde ayrılarak incelenmiştir. Gelişen Osmanlı ordusunun ihtiyaçları doğrultusunda kışlaların bünyesinde barındırdığı yapıların çeşitlendiği görülmüştür. Osmanlı ordusu için en önemli askeri yapılardan biri olan kışlalar, özellikle de İstanbul kışlaları yapıldıkları dönemlerin en dikkat çekici yapılarından olmuştur. İstanbul'da bulunan diğer kışlalar hakkında bilgi verilerek Osmanlı ordusunun İstanbul kışlaları hakkında bir bakış açısı oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu araştırmada, Orhaniye Kışlası ve kışla sınırları içerisinde bulunan ek yapılar sanat tarihi açısından incelenmiştir. Devlet kurumlarında bulunan resmi arşivlerde, kütüphanelerde, şahsi koleksiyonlarda ve bölgede yapılan incelemelerde elde edilen özgün bilgi ve belgeler ışığında sanat tarihi açısından bir değerlendirme yapabilmek mümkün olmuştur. Özgün planlara ve cephe düzenlerine işlev değişikliği veya o günün şartlarının gelişimine uyum sağlama amaçlı müdahaleler de göz önünde bulundurulmuştur. Orhaniye Kışlasının ve ek yapılarının bir kültür varlığı olduğu göz ardı edilmeden sanat tarihi açısından incelenmiştir.