Orta kulak ameliyatlarında düşük akım sevofluran anestezisi ile total intravenöz anestezinin intraoperatif uyanıklık postoperatif derlenme ve postoperatif bulantı-kusma üzerine etkilerinin karşılaştırılması

ORTA KULAK AMELİYATLARINDA DÜŞÜK AKIM SEVOFLURAN ANESTEZİSİ İLE TOTAL İNTRAVENÖZ ANESTEZİNİN İNTRAOPERATİF UYANIKLIK POSTOPERATİF DERLENME VE POSTOPERATİF BULANTI-KUSMA ÜZERİNE ETKİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI Bu çalışmanın amacı düşük akım sevofluran anestezisi ile total intravenöz anestezinin intraoperatif uyanıklık, postoperatif derlenme ve postoperatif bulantı-kusma üzerine olan etkilerini karşılaştırmaktır. ASA I-II risk grubunda 16-60 yaş arası 80 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen hastalar randomize gruplara ayrıldı. Anestezi indüksiyonunda hastalara 1µg/kg fentanil, 1 mg/kg lidokain, 2 mg/kg propofol ve 0,15 mg/kg cisatraküryum uygulanıldı. Anestezi idamesinde tüm hastalara %50 O2 ve %50 kuru hava ile birlikte, Grup T'ye 50 mcg/kg/dk propofol + 0,2 mcg/kg/dk remifentanil, Grup D'ye ise 0,2 mcg/kg/dk remifentanil ile birlikte %1,5 sevofluran kullanıldı. BİS monitorizasyonu uygulanan hastaların BİS değeri 40-60 arası olması sağlanmaya çalışıldı. Tüm hastaların; kalp atım hızı, oksijen satürasyonu, ortalama arter basıncı ve BİS değerleri indüksiyon öncesi, indüksiyon sonrası 0, 5, 10, 15, 30, 45, 60, 75, 90, 105, 120, dakikalarda ve extübasyon öncesi ve sonrası değerler olarak kaydedildi. Anestezinin bitişinden itibaren spontan hareketin başlama süresi, spontan göz açma süresi, ekstübasyon süresi, komutla el sıkma süresi ve oryantasyon süresi kaydedildi. Olgular postoperatif derlenme ünitesine geldiklerinde 0, 5, 7, ve 10. dakikalarda Modifiye Aldrete Skorlaması'na göre değerlendirilerek toplam skor 9 ve üzerinde olan zamana kadar geçen süre kaydedilip ve intraoperatif uyanıklık açısından değerlendirilip servislerine gönderildi. Postoperatif 0-2, 2-6, 6-24 saatlerde VDS ile postoperatif bulantı-kusma değerlendirildi. Gruplar arasında demografik veriler, intraoperatif uyanıklık, ek anestezik kullanımı ve VDS açısından fark yoktu. TİVA grubundaki olgularda operasyonda kullanılan remifentanil miktarı anlamlı olarak yüksekti. Düşük akım anestezi grubundaki olgularda ekstübasyon süresi, spontan hareketlerin başlama süresi, spontan göz açma süresi, oryantasyon süresi, Aldrete skorunun 9 - 10 olma süresi anlamlı olarak yüksekti. TİVA grubundaki olgularda 0.dk Aldrete skoru, Es 15.dk, Es 30.dk, Es 75.dk ve Es 90.dk ortalama arter basıncı, Es 5.dk, Es 10.dk ve extübasyon sonrası BİS değerleri anlamlı olarak yüksekti. Sonuç olarak; orta kulak cerrahisi anestezisinde TIVA grubunda düşük akım sevofloran anestezisi grubuna göre daha hızlı derlenme olmasıyla birlikte, her iki yöntemin de güvenle kullanılabileceğini söyleyebiliriz. Anahtar Kelimeler: Düşük akım anestezi, sevofluran, TİVA, BİS, POBK