The roles of coparenting and child routines on children's social-emotional competence

Mevcut çalışmanın ana amacı, COVID-19 sırasında ortak ebeveynlik ve çocuk rutinlerinin çocukların sosyal-duygusal yeterliliğine katkılarını incelemektir Bu çalışma aynı zamanda, ortak ebeveynlik kalitesinin çocukların sosyal-duygusal yeterliliğine çocuk rutinleri aracılığıyla dolaylı etkilerini araştırmayı da amaçlamaktadır. Katılımcılar 23-102 aylık çocuğu olan 403 anneden oluşmuştur (Ort = 59.23, S = 10.92). Anneler, COVID-19 pandemisinin etkileriyle birlikte çocuklarının sosyal-duygusal yeterliliğini, ortak ebeveynlik kalitelerini ve çocukların rutinleri değerlendirmişlerdir. Sonuçlar, ortak ebeveynliğin iş birliğinin boyutunun çocukların sosyal-duygusal yeterliliği ile olumlu, ortak ebeveynliğin çatışma ve üçgenleşme boyutlarıyla olumsuz ilişkili olduğunu göstermiştir. Ayrıca çocuk rutinleri ile çocukların sosyal-duygusal yeterliliği arasında olumlu ilişki olduğu tespit edilmiştir. Doğrudan ve dolaylı etkileri test etmek için yapısal eşitlik modellemesi (SEM) kullanılmıştır. Sonuçlar, ortak ebeveynlik yapmanın çocuk rutinleri aracılığıyla çocukların sosyal-duygusal yeterliliği üzerinde dolaylı bir etkisi olduğunu göstermiştir. Genel olarak, daha kaliteli ortak ebeveynlik ilişkileri sergileyen ebeveynleri olan çocuklar, daha tutarlı rutinlere sahip çocuklara sahip olma eğilimindeydiler ve daha tutarlı çocuk rutinleri, daha yüksek düzeylerde sosyal-duygusal yeterliliği öngörmüştür Bu bulgular, ortak ebeveynlik ve çocuk rutinlerinin çocukların sosyal-duygusal yeterliliğinde çok önemli bir rol oynayabileceğini göstermektedir. Bulgular, COVID-19 salgını sırasındaki işlevleri dikkate alınarak tartışılmıştır. Mevcut çalışmanın sınırlılıkları ve ilerki yönleri de tartışılmaktadır.