Oryantiring etkinliklerinin 4. sınıf öğrencilerinin problem çözme becerilerine etkisi

Bu araştırmanın amacı oryantiring etkinlikleri kapsamında 4. sınıf öğrencilerinin problem çözme becerilerini karma yöntem ile incelemektir. Araştırma, Karadeniz bölgesinde bulunan bir devlet okulunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada iç içe desen kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda yarı deneysel desen, nitel boyutunda ise durum çalışması kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi önce kolay örnekleme yöntemi ile belirlenmiş, ardından deney (21 öğrenci) ve kontrol (27 öğrenci) grupları basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile gruplara atanmış, son olarak deney grubu öğrencileri ölçüt örnekleme yöntemi ile beş öğrenciden oluşan gruplara ayrılmıştır. Araştırmada nicel (problem çözme başarı testi) ve nitel (problem çözme etkinlikleri, problem çözme kâğıdı, ses ve video kayıtları, metafor inceleme) veri toplama araçları birlikte kullanılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının akademik başarılarının karşılaştırılması Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ve Mann-Whitney U Testi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Deney grubu öğrencileri 4 ayrı parkura katılmış ve her parkurda oryantiring odaklı 3 adet çevre ve alan ölçme problemi çözmüştür. Öğrencilerin etkinlikler sırasında gösterdikleri performanslar Pólya'nın (1973) tanımladığı problem çözme aşamalarına göre analitik rubrik kullanılarak betimsel analiz yöntemi ile incelenmiştir. Deney grubu öğrencilerinin oryantiring temelli problem çözme etkinliklerine yönelik görüşleri etkinlikler sonrasında metafor inceleme yöntemi ile elde edilmiş, veriler olumlu ve olumsuz görüşler temalarına bağlı kalınarak betimsel analiz yöntemi ile incelenmiştir. Araştırmanın sonuçları deney ve kontrol grubu öğrencilerinin son test puanları arasında anlamlı bir farklılığın olduğunu göstermektedir. Etkinlik sırasında ve sonrasında elde edilen veriler oryantiringin öğrenciler tarafından eğlenceli, merak uyandırıcı, şaşırtıcı olarak tanımlandığına işaret ederken; bu durumun onların son test başarıları üzerinde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Nitel veri analizi sonucunda; öğrencilerin problem metinlerinde tanımlanan ve tanımlanmayan verileri genellikle başarıyla tespit ettiği, plan yapma aşamasında çoğunlukla matematik cümlesi yazma stratejisini işe koştuğu belirlenmiştir. Grupların problemi kendi cümleleri ile ifade etme ve geriye bakma aşamalarında güçlük yaşadıkları, öğrencilerin problem çözme sürecini aritmetik işlem yapma olarak değerlendirdikleri tespit edilmiştir. Oryantiring etkinlikleri sırasında başarılı performans sergileyen grupların aynı zamanda son test puanlarının da yüksek olduğu belirlenmiştir.