Osmanlı Suriyesi'nde ıslahat tartışmaları ve Birinci Dünya Savaşı öncesinde İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin Suriye siyaseti

1908 yılında Meşrutiyet'in yeniden ilan edilmesinden itibaren fiilen iktidarda bulunan İttihat ve Terakki Cemiyeti (İTC) ile Suriyeli Araplar arasında çok yönlü ve değişken ilişkiler gelişmiştir. Özellikle 1909-1913 yılları arasındaki dönemde bu ilişkileri karakterize eden başlıca unsur, İTC'nin merkeziyetçi programı ile adem-i merkeziyetçi Suriyelilerin taleplerinin karşı karşıya gelişi ve Suriyeli muhalefetin adem-i merkeziyetçi Osmanlı muhalefetiyle entegre olması olmuştur. Bu doktora tezi, bu ilişkileri tarihsel, kurumsal ve ideolojik arka planlarıyla birlikte ele almakta, aynı zamanda İttihatçılar ile Suriyeliler arasındaki ilişkilerin dönem, bölgeler ve aktörler düzeyindeki farklılaşmalarını incelemekte ve tüm bu süreçleri öncelikle İstanbul'un bakış açısından okumaya çalışmaktadır. Keywords: Second Constitutional Ottoman Monarchy, Committee of Union and Progress, Arabs, Arabic, Syria, reform, modernization, modern state, the Enlightenment, positivism, nationalism, politics of notables, Hüseyin Cahid, Cemal Paşa, Tanin, Ottoman Parliament, Lā-Markaziyyah, Beirut Reform Society, The Arab Congress of 1913, Abdalhamid al-Zahrāwi, Selim Ali Salām, Aziz Ali al-Masri.