Otizmli çocuklarla çalışan öğretmenlerin işe adanmışlık, çocuk sevme ve empati eğilimleri arasındaki ilişki

Bu araştırma, otizmli çocuklarla çalışan öğretmenlerin işe adanmışlık, empati eğilimleri ve çocuk sevmesi arasındaki ilişkiyi incelenmeyi amaçlamaktadır. Araştırma İstanbul ilinde otizmli çocuklara eğitim verilen özel ve kamu kurumlarında görev yapan bir grup öğretmenle yapılmıştır. Öğretmenlere uygulanan anket formu sosyodemografik soru formu, Empatik Eğilim Ölçeği, Barnett Çocuk Sevme Ölçeği ve UWES İşe Adanmışlık Ölçeği olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Araştırmaya 146'si kadın ve 52'si erkek, toplam 198 öğretmen katılmış olup; bu öğretmenlerden 42'si kamu ve 156'sı özel sektörde otizmli çocuklara eğitim veren kurumlarda görev yapmaktadır. Araştırmanın sonunda otizmli çocuklarla çalışan öğretmenlerde işe adanmışlık ile mesleği isteyerek seçme, eğitim durumu, mezun olunan bölüm, işten memnuniyet derecesi ve alınan ücretten memnuniyet derecesi arasında; çocuk sevme ile cinsiyet, mesleği isteyerek seçme, eğitim durumu, mezun olunan bölüm ve işten memnuniyet derecesi arasında; empati eğilimi ile cinsiyet, mesleği isteyerek seçme, eğitim durumu ve işten memnuniyet derecesi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu gösterilmiştir. Bununla birlikte, empatik eğilim, işe adanmışlık ve çocuk sevme arasında da istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde ve pozitif yönde bir ilişki bulunduğu tespit edilmiştir.