Overoktemize sıçanlarda iskemi/reperfüzyon'a bağlı olarak gelişen kardiyak hasarda D vitamininin koruyucu etkisi

Menopoza geçiş dönemi ve menopoz döneminde östrojen düzeyindeki azalmayla kardiyovasküler hastalık riski artmaktadır. Menopoz dönemindeki bireylere hormon replasmanın yanı sıra ek olarak D vitamini takviyesi de osteoporozu önlemek için verilmektedir. D vitamininin kardiyak hasar üzerinde koruyucu etkilerinin olduğu saptanmıştır fakat östrojen hormonu yokluğunda iskemi / reperfüzyona bağlı gelişen akut kardiyak hasarın önlenmesi veya hafifletilmesi üzerindeki etkileri araştırılmamıştır. Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi deney hayvanları laboratuvarında yaptığımız çalışmamızda, overektomize sıçanlarda iskemi / reperfüzyona bağlı olarak gelişen kardiyak hasarda D vitamininin potansiyel koruyucu etkisini araştırmayı amaçladık. Çalışmamızda 24 adet Spraque Dawley cinsi dişi sıçan kullanılmıştır. Deney grupları; kontrol grubu, D vitamini grubu, overektomi grup ve overektomi + D vitamini grubu olmak üzere dört gruba ayrılmıştır. Deney gruplarında iskemi / reperfüzyon protokolü ve 1000 IU/hafta subkutan D vitamini uygulaması yapılmıştır. Çalışmamız sonucunda elde ettiğimiz bulgulara göre, Serum Troponin T düzeyleri açısından, kontrol-overektomize grup arasında p değeri 0,005, D vitamini-D vitamini + Overektomize grup arasında p=0,021 ve Overektomize-D vitamini + Overektomize grup arasında p=0,000 olarak belirlenmiştir. Benzer şekilde, serum MDA düzeyleri açısından, kontrol-overektomize grup arasında p=0,021, D vitamini-overektomize grup arasında p=0,003 ve Overektomize-D vitamini + Overektomize grup arasında p=0,02 olarak bulunmuştur. Çalışmanın genel sonuçları, D vitamini takviyesinin serum Troponin T ve MDA düzeylerini düzenleme potansiyeline sahip olabileceğini göstermektedir, bu da kardiyak hasara karşı koruyucu veya olası hasarlara karşı azaltıcı bir etki gösterebileceği anlamına gelir. Ayrıca, overektomi sonrası ortaya çıkabilecek kalp damar hastalık riskini azaltma potansiyeline sahip olduğu görülmektedir. Ancak, bu bulguların daha geniş kapsamlı klinik çalışmalarla desteklenmesi ve mekanizmanın daha ayrıntılı bir şekilde anlaşılması gerekmektedir.