Özel eğitim gereksinimli çocukların saldırganlık düzeyleri ile bu süreçte annelerin eşlerinden gördükleri desteğin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, özel eğitim gereksinimli çocukların saldırganlık düzeyleri ile annelerinin eşlerinden gördükleri destek düzeyleri arasındaki ilişkinin ortaya konulmasıdır. Ek olarak, araştırmada annelerin yaşı, eğitim düzeyleri, gelir düzeyleri, eşlerinin yaşları, eşleriyle aralarında akrabalık bağı olup olmadığı gibi değişkenleri açısından annelerin özel eğitime gerekisinimi olan çocuklarının saldırganlık düzeyleri ile annelerin eşlerinden gördükleri desteği incelemiştir. Araştırmaya İstanbul İli Ümraniye ve Gaziosmanpaşa İlçelerinde çocuğu rehabilitasyon merkezine giden anneler alınmıştır. Annelerin demografik özelliklerini öğrenmek adına Kişisel Bilgi Formu ve değişkenleri ölçmek adına da Çocuklar İçin Saldırganlık Ölçeği Anne Baba Formu ve Eş Destek Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann Whitney- U, Kruskal Wallis H Testleri ile Koreslasyon Analizleri kullanılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik özelliklere göre bakıldığında; annelerin yaşları arttıkça eş desteği düzeylerinde düşme olduğu, ebeveynlerin yaşları arttıkça özel eğitim gereksinimi olan çocukların saldırganlık düzeylerinde artma olduğu, babaların yaşları arttıkça annelerin eş desteği düzeylerinde düşme olduğu, annesi ev hanımı olan çocukların saldırganlık düzeylerinin annesi çalışan çocukların saldırganlık düzeylerine oranla daha yüksek olduğu, zeka geriliğine sahip olan çocukların saldırganlık düzeylerinin otizm, down sendromu ve özel öğrenme güçlüğü tanısına sahip olan çocukların saldırganlık düzeylerinin daha yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Ayrıca; özel eğitim gereksinimi olan çocukların saldırganlık düzeyleri arttıkça annelerin eş desteği düzeylerinde düşme olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonunda yer alan tartışma bölümünde bulgulara dayalı olarak araştırmacılara ve alanda çalışan psikolojik danışmanlara yönelik önerilerde bulunulmuştur.