Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde çalışan çocuk gelişimi mezunlarının özel öğrenme güçlüğü alanındaki yeterlik algılarının incelenmesi

Özel öğrenme güçlüğü, genel bir tanımla normal veya normal üstü zeka seviyesine sahip olan bireylerin, bu duruma rağmen akademik alanda problemler yaşamasıdır. Özel öğrenme güçlüğü, genel olarak okuma, yazma ve matematik olmak üzere üç akademik alanda kendisini göstermektedir. Çocuklarda özel öğrenme güçlüğü türlerinden salt bir tanesi görülebilirken, birden fazla özel öğrenme güçlüğü türü de görülebilmektedir. Özel öğrenme güçlüğünün sebepleri hem aileler hem öğretmenler tarafından merak edilen konulardan biridir. Özel öğrenme güçlüğü yaşayan çocukların gelişim dönemlerinde en çok zaman geçirdikleri yerlerden biri de okullardır. Bu dönem, öğrencilerin akademik ve yaşam başarısı bakımından da oldukça önemlidir. Bu hususta özel öğrenme güçlüğü yaşayan çocukların hem akademik hem yaşam başarılarında öğretmenler önemli rol oynamaktadır. Bu araştırmanın amacı, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde öğretmen olarak çalışan çocuk gelişimi mezunlarının özel öğrenme güçlüğü alanındaki yeterlik algılarının ortaya konmasıdır. Bu kapsamda bu araştırmanın örneklemini 2023-2024 eğitim-öğretim döneminde özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çalışan 200 çocuk gelişimi mezunu öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, Kişisel Bilgi Formu ve Özel Öğrenme Güçlüğü Alanı Öğretmen Yeterlik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizi için SPSS 22 Paket Programı kullanılmıştır. Verilerin dağılımı kapsamında parametrik ve parametrik olmayan istatistiksel analizler gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Post-Hoc test istatistiklerinden yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde öğretmen olarak çalışan çocuk gelişimi mezunlarının özel öğrenme güçlüğü alanındaki yeterlik algılarının yüksek olduğu ve öğretmenlerin cinsiyet, yaş, çocuk sayıları ve mesleki hizmet süreleri ile özel öğrenme güçlüğü alanındaki yeterlik algıları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.