Özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin spiritüel iyi oluş durumları ve sosyal destek algılarının psikolojik dayanıklılık ile ilişkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerin spiritüel iyi oluş durumları ve sosyal destek algılarının psikolojik dayanıklılıkları ile ilişkisini belirlemektir. Yöntem: Tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tipte gerçekleştirilen bu çalışma Cizre' de bulunan 10 özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinden herhangi birine kayıtlı özel gereksinimli çocuğu olan 257 ebeveyn ile yapıldı. Veri toplamak için Bilgi Formu, Spiritüel İyi Oluş Ölçeği (SİOÖ), Yenilenmiş Anne-Baba Sosyal Destek Ölçeği (YASDÖ) ve Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (PDÖ) kullanıldı. Veriler 30 Ekim 2024-15 Ocak 2025 tarihleri arasında toplandı. Bulgular: Kadınların SİOÖ toplam puanlarının erkeklerden daha yüksek olduğu, eğitim seviyesi yükseldikçe SİOÖ, PDÖ ve YASDÖ puan ortalamalarının arttığı belirlendi. Çalışmayan ve geliri giderinden az olan ebeveynlerin SİOÖ ve PDÖ toplam puan ortalamalarının diğer gruplara göre daha yüksek olduğu, çocuk sayısı arttıkça SİOÖ ve PDÖ puan ortalamalarının düştüğü saptandı. Ebeveynlerin spiritüel iyi oluş durumları ve sosyal destek algıları arttıkça psikolojik dayanıklılıklarının arttığı saptandı. PDÖ' nün belirleyicisi olarak SİOÖ, YASDÖ, eğitim düzeyi, çalışma durumu ve gelir durumunun istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlendi. Sonuç: Bu çalışma sonucunda ebeveynlerin psikolojik dayanıklılıklarının yükselmesi için spiritüel iyi oluş durumları ve sosyal destek algılarının güçlendirilmesi gerektiği söylenebilir. Özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlere çocuklarının bakımı, eğitimi, sağlığı ve maddi yardım gibi ihtiyaç duyabileceği bilgisel ve araçsal desteğin sağlanması ve spiritüel boyutlarının ele alınarak çalışmalar yapılması önemlidir.