Özofagus ve mide cerrahisi sonrası gelişen komplikasyonların comprehensıve complıcatıon ındex ve calveın – dındo ölçeklerine göre değerlendirilmesi ve bu ölçeklerin mide ve özofagus cerrahisinde mortalite öngörüsündeki etkisinin incelenmesi

Yemek borusu ve mide kanseri cerrahileri, majör cerrahi komplikasyon riski ile ilişkilidir. Clavien – Dindo Classification (CDC) ölçeği ve birden fazla parametreyi esas alan sonradan tanımlanan Comprehensive Complication Index (CCI) ölçeği ameliyat sonrası komplikasyonların değerlendirilmesinde kullanılan yöntemlerdir. Bu prospektif yüksek volümlü tek merkezdeki çalışmanın amacı, mide kanseri ve yemek borusu kanseri ameliyatları geçiren hastalarda postoperatif sonuçları ölçmede CCI ve CDC ölçeklerinin etkinliğini değerlendirmek ve karşılaştırmaktır. Hastalar ve Yöntemler: Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Genel Cerrahi Anabilim Dalında 2022 ile 2024 yılları arasında özofagus ve mide kanseri ameliyatı geçiren hastalar çalışmaya dahil edildi. Multidisipliner bir kurulda değerlendirilen ve TNM evrelemesi sonrası cerrahi yapılan hastaların demografik verileri (yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, ek hastalık bilgileri) ve ameliyat tarihleri, ameliyat tipleri, ameliyat süreleri, hastanede kalış süreleri ve komplikasyonlar kayıt altına alındı. Ameliyat sonrası 0. Günden başlayarak taburculuk sonrası ilk 1 ay içinde poliklinik kontrollerinde saptanan komplikasyonları hem cerrahi yönteme hem de sonuçlara kör olan bağımsız bir klinisyen tarafından kayıt altın alındı. İstatistiksel analiz χ² chi-square testi ve Kruskal-Wallis testi kullanılarak yapıldı. Normal dağılım Kolmogorov–Smirnov testi kullanılarak hesaplandı. Gruplar nonparametrik Mann–Whitney U testi kullanılarak karşılaştırıldı. Kaydedilen komplikasyonlar CCI'e göre komplikasyon tanımları yapıldı ve her komplikasyon skoru CCI ve CDC indeksleri kullanılarak değerlendirilip kayıt altına alındı. İstatistiksel analiz IBM SPSS Statistics V22.0'da yapıldı. p\0.05 iki taraflı istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 139' u erkek, 103 'ü kadın olmak üzere toplamda 242 hasta dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil olunan hastaların ortalama yaşı 64,0±9,7 şeklinde hesaplandı. Tümör, lokalizasyon olarak 95'i özofagusta, 98'i mide kardiyada, 47'si distal gastrikte, 2'si ise gist TM lokalize idi. Operasyon olarak hastalara distal subtotal gastrektomi, özofajektomi, total gastrektomi ya da wedge rezeksiyon yapıldı. Hastalarımızın 174'ünde herhangi bir komplikasyon yaşanmazken; 39 hastamızda 1 adet, 14 hastamızda 2 adet, 11 hastamızda 11 adet, 3 hastamızda 4 adet, 1 hastamızda ise 7 adet komplikasyon olmak üzere toplamda 68 hastamızda komplikasyon gözlemlendi. 15 hastamız ex oldu. En çok gözlenen komplikasyonlar kardiyopulmoner sistem ile ilişkili idi. Komplikasyon gelişen hastaların en yüksek Clavien Dindo Classification oranları %17,6 (n=12) Grade I, %32,4 (n=22) Grade II, %25 (n=17) Grade IIIa, %1,5 (n=1) Grade IIIb, %2,9 (n=2) Grade IVa, %20,6 (n=14) Grade V'di. Komplikasyon 2 gelişen hastaların CCI ortalaması 41,1±33,6 minumum 9, maksimum 100, ortanca 26,2'ydi. CCI düzeyleri hastaların %17,6 (n=12) 0-10, %39,7 (n=27) 20-29, %8,8 (n=6) 30-39, %7,4 (n=5) 40 49, %4,4 (n=3) 50-60 aralığında, %22,1 (n=15) 100'dü. Komplikasyon saptanan hastaların en yüksek Clavien–Dindo Classification Grade'i ile CCI düzeyi arasında mükemmel düzeyde pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptandı (p˂0,001). Tümör lokalizayonlarında komplikasyon oranlarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p=0,022). Özofagus ve kardiya lokalizasyonlarında komlikasyon oranı yüksek, dıstal gastrik olanlarda düşüktü. Tümör lokalizayonlarında exitus oranlarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,325). Tümör lokalizayonlarında en yüksek Clavien–Dindo Classification oranlarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,323). Exitus olan hastaların 1'i (%6,7) Grade IIIa 14'ü Grade V'di. Exitus olan hastaların Grade V oranı yaşayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksekti. Tümör lokalizayonlarında CCI düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,555). Exitus olan hastaların hepsinin CCI düzeyi 100 dü. Exitus olan hastaların CCI düzeyi yaşayan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksekti (p˂0,001). Sonuç: Mide ve özofagus kanseri hem dünyada hem de ülkemizde önemli bir sağlık sorunudur. Tanı ve tedavi süreci boyunca hasta yönetimi önemlidir. Mide ve özofagus kanserlerinin tedavisinde cerrahi en önemli basamaklardan biridir. Cerrahi tedavi ve sonrasında gelişen komplikasyonlar kayıt altına alınmalı. Kollektif çalışma ile elde edilen veriler kılavuzluğunda güncellemeler yapılmalıdır. Mide ve özogafagus kanseri operasyonu sonrası gelişen komplikasyonları irdelediğimiz, gelişen komplikasyonları sınıflandırıp mortaliteyi öngörmeye çalıştığımız bu çalışmada CDC ve CCI ölçekleri kullanıldı. CDC ve CCI ölçeklerinin mortaliteyi ön görmede başarılı oldukları ve kendi içerisinde de tutarlı oldukları tespit edilmiştir. CCI tüm komplikasyonların genel büyüklüğünü ölçtüğünden, CCI'nin sürekli izlenmesi cerrahi performansı yansıtabilir ve cerraha geri bildirim sağlayabilir. CCI'nin sürekli zaman dizilimi kaydı, bir grup cerrahın cerrahi performansını izlemek için bir referans sağlayabilir.