Pandemi sürecinde Türkiye'deki müzisyenlerin deneyimleri

Bu araştırma, toplumsal bir kriz anı olan pandemi döneminde Türkiye'deki müzisyenlerin deneyimlerini konu edinmektedir. Bu bağlamda dijitalleşme, risk ve güven kavramları çerçevesinde müzisyenlerin bu süreçteki üretim ve icra pratiklerinden nasıl etkilendiklerini, yüzleştikleri riskleri ve onlar için güven teşkil eden unsurları ortaya çıkarmak ve yorumlamak amaçlanmıştır. Aynı zamanda müzisyenler için risk unsurlarını ortaya koyarak çözüm önerileri sunmak da hedeflenmiştir. Bu doğrultuda Ankara'da 11, İstanbul'da 11 olmak üzere toplam 22 katılımcı ile derinlemesine görüşme gerçekleştirilerek müzisyenlerin süreçteki deneyimlerine dair sonuçlara ulaşılmıştır. Dijital üretim ve icra pratiklerinin, müzisyenin deneyim dünyasına hem olumlu hem olumsuz yansımaları ve bunların sebepleri ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmiştir. Dijital pratiklere dâhil olmak ancak dijitalleşen araçlara uyum ve ulaşım sağlanabildiğinde mümkün olduğundan, eşitsizlikleri derinleştiren bir süreç olarak karşımıza çıkmaktadır. Müzisyenlerin ontolojik güvenlik hissiyatlarının dinamikleri yorumlanarak; sigortalanma, yetkililerin rolleri, sivil toplum kuruluşları ve müzisyenlerin örgütlenme becerileri gibi unsurların bu süreçteki rolleri tartışılmıştır. Giddens ve Beck'in risk toplumu değerlendirmelerine teorik çerçevesini yaslayan bu çalışmada; pandemi sürecinde karşılaşılan riskler incelenirken, müzisyenlerin pandemi haricinde de zaten yüzleştikleri risklerin derinleştiği sonucuna varılmıştır. Süreçteki kırılganlıklarını derinleştiren istihdam alanlarına hâkim olan esnekleşmiş piyasa koşullarının meydana getirdiği risk unsurları da tartışılarak, müzisyenlerin risklere karşı önerileri ortaya koyulmuştur. Bütün bunların ışığında müzisyenlerin pandemi koşullarından en derin şekilde etkilenen meslek gruplarından biri olduğu sonucuna ulaşılmıştır.