Parabolik güneş kolektörlerinde enerji ve ekserji analizi

Çalışma kapsamında bir parabolik güneş kolektörünün enerji ve ekserji analizleri teorik olarak gerçekleştirilmiştir. Öncelikle, termodinamik analizlerin gerçekleştirilebilmesi için gerekli denklemler verilmiş ve bilgisayar programında hesaplama algoritmaları oluşturulmuştur. Daha sonra oluşturulan modelin hesaplarının geçerliliğinin test edilebilmesi için deneysel testler ile kontrolü yapılmıştr. Son olarak geometrik olarak belirlenen bir parabolik güneş kolektörünün, enerji ve ekserji analizlerinin uygun olarak yapılabilmesi için bir sentetik yağ, erimiş tuz ve hava akışkanları kullanılmıştır. Ayrıca hava akışkanı, atmosfer basıncında ve 100 bar basınçta olmak üzere iki farklı basınçtaki varyasyonları kullanılmıştır. Böylelikle sıvı ve gaz akışkanların arasındaki farklar termodinamik olarak incelenirken, diğer yandan da havanın farklı basınçlarındaki termodinamik özellikleri de analiz edilmiştir. Sonuç olarak, sıvı akışkanların havaya göre, enerji performansının daha iyi olduğu gösterilmiştir. Ek olarak sıvı çalışma akışkanları, özelllikle 315 °C'den sonraki giriş sıcaklığından sonra, ekserji performanslarının da havaya kıyasla daha iyi performans sergilediği görülmüştür. Ayrıca, havanın atmosfer basıncından 100 bar basınca yükseltilmesi ile havanın termodinamik özelliklerinde iyileşmeler olmuştur ve böylelikle ekserji ve enerji performanslarında artışlar elde edilmiştir.