From mercenaries to memory-makers: Rethinking the Scandinavian role in Byzantium

Bu tez, 9. ve 12. yüzyıllar arasında Bizans dünyasında yükselmekte olan İskandinavların bıraktığı kültürel, epigrafik ve sanatsal izleri ve askeri eylemlerini incelemektedir. İmparatorluktaki İskandinavlar, Bizans tarih yazımında genellikle yalnızca Bizans imparatorluk muhafızları olarak anılırken, bu çalışmada İskandinavlar, kişisel hafıza arayışları ve kolektif bilinç için grup gösterileri bağlamında analiz edilmektedir. İskandinavların Bizans'taki varlıklarını Ayasofya'daki runik grafitiler, gemi grafitileri, ikonografik sahneler ve epikorik silah keşifleri de dahil olmak üzere çeşitli kaynaklarla nasıl ifade ettiklerini inceliyoruz. Çalışma, grafitilerin yalnızca mekânsal kalıntılar değil, aynı zamanda kişisel hafızanın da işaretleri olduğunu göstermektedir. Fresklerdeki İskandinav savaşçılar, Bizans toplumunun askerlere nasıl baktığını yansıtırken, silahlar kimlik ve statü göstergeleridir. Bu bağlamda, tez yalnızca Bizans-İskandinav ilişkilerini değil, aynı zamanda sınırlar arası toplum ilişkilerini, kültürün yayılımını ve tarihsel hafıza ile mekân arasındaki karşılıklı ilişkiyi de incelemektedir. İskandinavların Bizans üzerindeki izi, yalnızca askeri varlıklarını değil, aynı zamanda kültürel izlerini kalıcı bir şekilde kazıma arzusunun da bir yansımasıdır.