Paris Barış Konferansı sürecinde müttefiklerin sovyetlerle ilişkisi

1917 Devrimi'nin ardından Brest-Litovsk Antlaşması ile I. Dünya Savaşı'ndan çekilen Rusya, savaşın sonrasında oluşacak barış düzeninde temsil edilememiştir. Bu durum, Müttefikler açısından ciddi bir belirsizlik yaratmış; hem Bolşevik yönetimin tanınması konusundaki tereddütler hem de stratejik çıkarlar, Rusya'ya yönelik müdahale kararının temelini oluşturmuştur. Müttefikler, önemli depoları koruma, Çekoslovak Lejyonu'nu güvenli biçimde tahliye etme gibi gerekçeleri öne sürerek müdahaleye yönelmişlerdir. Böylece Rusya meselesi, Paris Barış Konferansı'nın en tartışmalı başlıklarından biri hâline gelmiştir. Bu çalışmada, I. Dünya Savaşı öncesinden başlayarak Rusya'nın durumu, Müttefiklerin anti-Bolşevik gruplarla kurduğu ilişkiler ve müdahaleden çekilme süreci ayrıntılı biçimde ele alınmıştır. Brest-Litovsk Antlaşması sonrasında ortaya çıkan Alman tehdidi, Çekoslovak Lejyonu'nun ayaklanması ve Sibirya ile Kuzey Rusya'daki stratejik hesaplar değerlendirilmiş, Rusya'nın Paris Barış Konferansı dışında bırakılması ise dönemin uluslararası ilişkilerinin anlaşılması açısından incelenmiştir. Ayrıca, Müttefiklerin nihai barış sürecinde izledikleri tutumlar ortaya konmaya çalışılmıştır.