Liderlik için Katılımcı Tiyatro Modeli

Liderliğin geleneksel tanımında lider sahne ışıklarını kendinde toplar ve takipçiler seyirciler olarak çoğunlukla karanlıkta kalır. Dahası, mevcut literatür sahnedeki bir sanatçının kendisini yuhalayan bir seyirciyi cahil veya kötü niyetli görmesine benzer şekilde, lideri desteklemeyenleri bir engel ve verimsizlik olarak görüp, gruba faydalı bireyler olabilmeleri için düzeltilmeleri gerektiğini varsayıyor (Ford & Harding, 2018). Ne var ki, liderlik sadece liderden ve onun 'iyi takipçiler' yaratma kabiliyetinden ibaret değildir (Collinson, 2006). Liderlik, işbirliği yapan bireylerin iradeleri kadar çatışan iradeleri de kapsar ve tek tek bireylerin toplamından daha öte bir kavramdır. Destek vererek, muhalefet ederek, ya da sadece kayıtsızlıklarıyla, her grup üyesi liderliğin bir parçasıdır ve hem bireysel hem de kolektif iradeleriyle liderlik hedeflerini ve bu hedeflerin ne ölçüde gerçekleşeceğini belirlerler. Dolayısıyla, bu doktora tezi liderliğin bileşenlerinin aslında kimler olduğunu ve liderliğin birden fazla seviyede (birey, alt grup, grup) tüm grup üyeleri tarafından birlikte yaratılan bir sosyal fenomen olarak gerçekte nasıl işlediğini anlamaya adanmıştır. Bu doktora tezinde, literatürdeki yukarıda bahsedilen boşlukları doldurmayı amaçlayan ve yeni ve bütüncül bir liderlik anlayışı olan katılımcı tiyatro modelini (KTM) takdim ediyorum. Katılımcı tiyatro liderlik modeli lider, destekçiler ve muhalifler dahil olmak üzere gruptaki herkesin hem bireysel hem de kolektifin bir parçası olarak liderlik fenomeninin bilinçli aktörleri olduğunu kabul ediyor. Temellerini sosyal ve bilişsel psikoloji, ahlak felsefesi ve oyun teorisi gibi farklı araştırma alanlarından alan bu doktora tezi (i) KTM'in teorik temellerini tesis ediyor ve insanların liderlik durumlarında benimseyebilecekleri rollerin bir tipolojisini öneriyor, (ii) araştırmacılar ve toplum tarafından en pasif olduğu düşünülen ve sık sık 'koyun' olarak yaftalanan insanların (toksik liderlerin adanmış takipçileri) bile liderlik fenomeninin bilinçli ve kendi iradesi ile karar veren aktörleri olduğunu gösteriyor, ve (iii) KTM tarafından önerilen rol tipolojisinin var olduğuna dair ampirik delil sunuyor.