Patellar instabilite için artroskopik medial büzme işlemi uygulanan hastaların uzun dönem klinik sonuçlarının değerlendirilmesi

Patellar İnstabilite İçin Artroskopik Medial Büzme İşlemi Uygulanan Hastaların Uzun Dönem Klinik Sonuçlarının Değerlendirilmesi Patellar instabilitenin tanımlanması ve tarihsel gelişimi esnasında tanımlanmış birçok tedavi yöntemi mevcuttur. Tedavisi ile ilgili tartışmalar günümüzde halen devam etmektedir. Son yıllarda popüler hale gelen MPFL rekonstrüksiyonu, greft alımı gerektirmesi ve özellikle genç hastalarda meydana gelen patellar instabilitenin tedavisi esnasında greft tespit yerlerinin femur distal fizisine yakın olmasından dolayı yarattığı morbiditeler nedeniyle sorgulanmaya devam etmektedir. Çalışmamızda, Halbrecht JL tarafından 2001 yılında tanımlanan artroskopik medial büzme tekniğini kullanarak 2005-2010 yılları arasında Patellar İnstabilite nedeniyle opere ettiğimiz 15 hastanın 16 dizinin ortalama 118.3 aylık (85-143 ay) uzun dönem klinik sonuçlarını değerlendirdik. Çalışmaya katılan 15 hastanın 12'si kadın, 3'ü erkekti ve ortalama opere edilme yaşları 18.6 (11-36 yıl) yıl idi. Hastaların 8'i sağ, 6'sı sol, 1 tanesi de her iki dizinden opere edildiler. Hastaların en az 1 kez patellar çıkık öyküsü mevcuttu. Hastaların preoperatif diz anteroposterior (AP) grafisi, 30° fleksiyonda diz yan grafisi ve aksiyel grafisi görüldü. Troklear displazi, patella alta, artmış TT-TO mesafesi olmadığı görülen hastalarımızın preoperatif Lysholm skoru ortalaması 66.5 ve preoperatif Tegner skoru ortalaması 4.0 olarak kaydedildi. Preoperatif muayene bilgileri ve fonksiyonel skorlamaları kaydedilen hastalara artroskopik medial büzme işlemi uygulandı. Standart anterolateral portal açılarak operasyona başlandı. Daha sonra anteromedial portal yardımıyla diz eklemi muayene edildi. Ardından superolateral portal açılarak artroskopik olarak medial büzme uygulandı. Operasyon esnasındaki medial laksite derecesine göre 2 ile 4 arasında değişen düğümler atıldı. 1 hastaya 2 düğüm, 11 hastaya 3 düğüm ve 4 hastaya 4 düğüm atıldı. Hastalar ilk günden sonra bastırılarak yürütüldü. 3 haftanın sonunda tam diz fleksiyonu sağlandı. Son kontrollerinde 16 dizin 6'sında tekrar çıkık olduğu öyküsü alındı. Son kontrollerinde tüm dizlerin eklem hareket açıklığının tam olduğu görüldü. 2 hastada 1 cm ve 1 hastada 0.5 cm kuadriseps atrofisi saptandı. Hastaların son kontrollerinde; preoperatif olarak 66.5 olarak kaydedilen ortalama Lysholm skorunun postoperatif ortalama 89.312'e yükseldiği (p:0.001), preoperatif ortalama 4.0 olarak Tegner skorunun postoperatif 4.66'ya yükseldiği saptandı. Hastalara son kontrollerinde Kujala ve KOOS skorlamaları uygulandı. Son kontrollerinde ortalama Kujala skoru 89.312 (iyi), KOOS skoru 91.475 olarak kaydedildi. Tekrar çıkık görülen hastaların hepsinde 4'ten az düğüm kullanıldığı ve 4 düğüm kullanılan hastaların hiçbirinde tekrar çıkık gelişmediği görüldü. Patellar instabilite için artroskopik medial büzme tekniğinin uzun dönem sonuçlarını gösteren çalışma sayısı oldukça azdır. Çalışmamızda görülen tekrar çıkık oranının literatürden yüksek görülmesi çalışmamızın uzun dönem klinik sonuçları bildirmesinden kaynaklanıyor olabilir. 12 dizde 4'ten az düğüm kullanılması da tekrar çıkık sayısının fazla olmasının sebeplerinden olabilir. Patellar instabilite için artroskopik medial büzme işlemi planlamadan önce preoperatif değerlendirmede olası anatomik nedenler ekarte edilmelidir. Uygun hasta seçimi ve cerrahi sırasında en az 4 düğüm kullanılması başarılı bir sonuç için önemlidir. Bu yöntemin en önemli avantajları: epifizyel hasarlanmalara yol açmaması, greft alımı gerektirmemesi ve morbiditesi düşük bir tedavi yöntemi olmasıdır. Anahtar Kelimeler: Artroskopi, Artroskopik Medial Büzme, Patellar İnstabilite