Patlıcan üretim alanlarındaki canavar otu (Phelipanche ramosa (L.) pomel.) na karşı mücadele stratejilerinin araştırılması

Bu çalışma, İzmir İli Menemen İlçesi Görece beldesinde üretici tarlasında yürütülmüştür. Patlıcanda sorun olan canavar otu ile mücadelede fiziksel, kimyasal ve alternatif mücadele yöntemlerinin etkisi araştırılmıştır. Denemede polietilen malç, zeytin karasuyu, prina, brassicacea atıkları, gübre (azotlu gübre + tavuk gübresi + kükürt) ve sulfosulfuron (% 75 WG) aktif maddeli herbisit kullanılmıştır. Tesadüf blokları deneme desenine göre dört tekerrürlü yürütülen araştırmada; canavar otu görülmeye başladıktan on beş gün başlamak üzere, 7-10 gün aralıklarla 4 kez sayım yapılmış, kuru ağırlıkları tespit edilmiştir. Deneme sonucunda canavar otu ile mücadelede; fiziksel mücadele yöntemlerinden malç uygulaması % 98,93, kimyasal mücadele yöntemlerinden sulfosulfuron (%75 WG) aktif maddeli herbisit % 85,00, alternatif mücadele yöntemlerinden zeytin prina uygulama % 48,37 zeytin karasu uygulama % 54,64, brasssica atıkları uygulama % 31,81, gübre (azotlu gübre + tavuk gübresi + kükürt) uygulaması % 58,88 oranında etkili bulunmuştur. Uygulamalardan en iyi sonucu malç ve sulfosulfuron aktif maddeli herbisit uygulamaları vermiş ve bunu sırasıyla gübre, zeytin karasuyu, prina ve bassicaceceae uygulamaları izlemiştir. Anahtar Sözcükler: Patlıcan, canavar otu, yabancı ot, mücadele, alternatif mücadele.