Periferal sinir kesilerinin CMAP SCAN yöntemi ile değerlendirilmesi

Amaç: Waller dejenerasyonu (WD), kesi sonrasında distal aksonda gelişen kompleks fizyolojik değişiklikleri içermektedir. Bu çalışmanın amacı; daha önce WD erken evrelerinde yaptığımız MUNE çalışmalarındaki gözlemlerimizi eş zamanlı CMAP Scan ve MScanFit MUNE çalışmasıyla geliştirmektir. Materyal ve Metod: Çalışmaya ön kolda akut sinir kesisi olan 12 hasta (7 median, 5 ulnar) alındı. İlk elektrofizyolojik çalışma hasar sonrası 9-72 saat arasında yapıldı. İncelemeler 1-2 gün aralıklarla bileşik kas aksiyon potansiyel (CMAP) amplitüdleri sıfır seviyesine inene kadar tekrarlandı. Her incelemede CMAP Scan eğrileri kaydedilerek; ölçülebilir parametreleri ve MScanFit yöntemiyle MUNE ve motor ünite (MU) büyüklükleri hesaplandı. Sonuçlar hasarlanma sonrası kayıt zamanına göre gruplandı (kesi sonrası ilk 48 saat ve 48 saat sonrası). Hasta grupları sağlıklı kontroller ve ALS hastaları ile karşılaştırıldı. Sonuçlar: Kayıt zamanından bağımsız olarak kesi olgularında aksonların uyarılma eşikleri sağlıklı kontoller ve ALS hastalarına göre yüksekti. CMAP amplitüdleri düşerken (<48 saat:6.6 ± 4.0mV;>48 saat: 2.5± 2.5mV) MU büyüklükleri ve MScanFit değerleri (<48 saat:80 ± 33.4; >48 saat: 55.1 ±34.8) daha ılımlı düşme gösterdi. Sekiz hastada takip eden incelemelerde adımlar izlenirken, D50 değerlerinde değişiklik saptanmadı. Tartışma: Bu çalışmada, daha önceki gözlemlerimizden farklı olarak WD ilerledikçe MUNE değerinde daha açık bir düşme olduğu görülmektedir. Bu bulgu MScanFit MUNE'nin diğer MUNE yöntemlerine göre nöromusküler bileşkedeki fonksiyonel instabiliteye bağlı hataları telafi etmede daha yetenekli olduğunu düşündürmektedir. WD'un erken aşamasında saptanan adımları oluşturabileceğini düşündüğümüz bazı mekanizmalar tartışmayı haketmektedir. Anahtar Kelimeler: Waller Dejenerasyonu, CMAPScan, MScanFit MUNE, periferik sinir kesisi