Periodontal hastalıklarda Sestrin2 ve Nrf2/Keap1 düzeylerinin biyokimyasal olarak değerlendirilmesi

Periodontal hastalıklar, mikrobiyal dental plağın ana etken olduğu, çoklu faktörlerin etkisiyle gelişen ve inflamatuvar süreçlerin hakim olduğu kronik hastalıklardır. Bu süreçte, polimorfonükleer lökositler (PMNL) tarafından üretilen reaktif oksijen türlerindeki (ROT) artış, oksidan ve antioksidan sistemler arasındaki dengenin bozulmasına yol açarak oksidatif stres (OS) oluşumuna neden olur. Bu durum, periodontal dokularda yıkımı tetikleyen başlıca mekanizmalardan biri olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada, periodontal hastalıklarla ilişkisi literatürde yeterince aydınlatılmamış olan antioksidan savunma bileşenlerinden Sestrin-2 ve Nrf-2/Keap-1'in serum düzeyleri değerlendirilmiştir. Çalışma, periodontal durumu farklılık gösteren bireylerde bu moleküllerin düzeylerini karşılaştırmalı olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Kesitsel olarak planlanan araştırmaya, Gaziantep Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı'na başvuran, sistemik hastalığı bulunmayan ve sigara kullanmayan 80 birey dahil edilmiştir. Katılımcılar periodontal durumlarına göre dört gruba ayrılmıştır: Sağlıklı periodontal dokuya sahip bireyler (n=20), Plağa bağlı gingivitisli bireyler (n=20), Evre I-II periodontitisli bireyler (n=20), Evre III-IV periodontitisli bireyler (n=20). Tüm katılımcılardan aydınlatılmış onam alınmış, ardından klinik ve radyografik değerlendirmeler yapılmıştır. Klinik parametreler olarak sondlama cep derinliği (SCD), klinik ataşman seviyesi (KAS), plak indeksi (Pİ) ve gingival indeks (Gİ) ölçülmüş; sonrasında serum örnekleri toplanarak Sestrin-2, Nrf-2 ve Keap-1 düzeyleri ELISA yöntemiyle analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, Sestrin-2, Nrf-2 ve Keap-1 düzeylerinin, özellikle Evre III-IV periodontitis grubunda daha düşük olduğu gözlemlenmiştir. Ancak bu farklılıkların istatistiksel olarak anlamlı olmadığı belirlenmiştir (p>0.05). Elde edilen bulgular, oksidatif stresle ilişkili bu biyobelirteçlerin periodontal hastalığın ilerlemiş evrelerinde azalma eğilimi göstermesinin dikkat çekici olduğunu ortaya koymuştur. Bu moleküllerin periodontal hastalık patogenezindeki rolünü daha net anlamak için ileri düzey, prospektif çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.