Periorbital hiperpigmentasyona yönelik karboksiterapi tedavisinin radyolojik sonuçları

Amaç: POH'a yönelik karboksiterapide izlenmesi muhtemel mikrovaskülerite artışı, ekstrasellüler matriks ve kollajen depozisyonu ve doku viskoelastikiyetindeki artışın radyolojik olarak değerlendirilmesi, radyolojik değişikler ile klinik sonuçlar arasında ilişki ve radyolojik-klinik korelasyona göre ileride hasta seçimi ve tedavi başarısının prediksiyonu konuları değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi, Dermatoloji ABD- Kozmetoloji Ünitesine başvuran 18 yaş üstü, Fitzpatrick cilt tipi I-V ve orta-şiddetli infraorbital koyu halkalara sahip 78 (76 kadın, 2 erkek) hasta çalışmaya dâhil edilmiştir. Her hastaya 7 hafta, haftada 1 seans, steril CO2 manuel, basınç kontrollü şekilde üst ve alt göz kapaklarına 2 tur enjekte edilmiştir. Her iki gözaltı kapağına karboksiterapi öncesi, tedavi sonrası 1. ay ve karboksiterapi sonrası 6. ay dermatoklinik ve radyolojik değerlendirmeler (epidermis-dermis kalınlığı ve SWE elastografisi, muskulus orbikülaris okuli kalınlığı ve cSMI vasküler indeks yüzdesi, SOOF doku SWE elastografisi (KPa) gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Tedavi sonrası 1 ve 6.ay alt göz kapağı epidermis-dermis kalınlığı, orbikularis okuli pars pretarsalis kalınlığı, orbikularis okuli pars pretarsalis SMI Ratio (%) değeri, SOOF SWE elastografi değeri istatiksel olarak anlamlı artış göstermiştir. 50 yaş altında muskulus orbikülaris okuli SMI yüzdesi ve SOOF elastografisi, günlük uyku süresi 7-9 saat olanlarda muskulus orbikülaris okuli SMI yüzdesi, vasküler tip pigmentasyonlu olgularda epidermis-dermis kalınlığı daha belirgin artmıştır. Sonuç: Karboksiterapi tedavisinin kollajen akumülasyonu, mikrovaskülarite artışı, myosit proliferasyonu etkisi ve viskoelastikiyeti artırıcı etkileri radyolojik olarak gösterilmiştir. 1. Ay'a göre karboksiterapi sonrası 6. ay radyolojik-klinik değişikliklerin devamı tarif edilen etkilerin uzun dönemli olduğunu düşündürmektedir.