Yoğun bakim ünitelerinden izole edilen acinetobacter baumannii izolatlarinin fenotipik ve genotipik biofilm formasyon özellikleri

Acinetobacter baumannii, nozokomiyal enfeksiyonlarla yaygın olarak ilişkili önemli bir patojendir. Biyofilm oluşturma yeteneği, hastane ortamlarında hayatta kalmasını sağlar ve yok edilmesi için zorluklar yaratır. Bu çalışmada, yoğun bakım ünitelerinden (YBÜ) izole edilen imipenem, meropenem, amikasin, gentamisin, levofloksasin, siprofloksasin, trimetoprim/sülfametoksazol, tigesiklin ve kolistin dirençli A. baumannii izolatlarında biyofilm oluşumunun yapısal özelliklerinin araştırılması ve buna katkıda bulunan genetik altyapının belirlenmesi amaçlanmıştır. Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi yoğun bakım ünitelerinden elde edilen toplam 52 klinik A. baumannii izolatı çalışmaya dahil edildi. Antibiyotik duyarlılıkları test edildi ve kristal viyole boyama yöntemi kullanılarak biyofilm oluşturma yetenekleri değerlendirildi. Ek olarak, biyofilmler taramalı elektron mikroskobu (SEM) altında görselleştirildi. Biyofilm canlılığı, MTT yöntemi kullanılarak belirlendi ve blaCsuE, blaOmpA, blaabaI, blapgaA, blabap ve blaPer1 dahil olmak üzere biyofilmle ilgili genlerin varlığı, PCR kullanılarak tespit edildi. 52 A. baumannii izolatının %96,1'i biyofilm oluşturma yeteneği göstermiştir. Biyofilm ilişkili genler blabap ve blaabaI izolatların %98'inde tespit edilmiştir. Bunları takiben izolatların sırasıyla %96,1'inde blaOmpA ve %94,0'ında blaCsuE saptanmıştır. İzolatların sırasıyla %50,0 ve %40,3'ünde blapgaA ve blaPer1 genleri bulunmuştur. MTT analizi ile izolatların biyofilmdeki canlılıkları %13,5 ile %112,4 arasında belirlenmiştir. Bu faktörlerin varlığını ve aralarındaki ilişkileri anlamak, A. baumannii enfeksiyonlarını önlemek ve yönetmek için yeni yaklaşımlar geliştirmek için çok önemlidir. Bu patojenle mücadelede etkili stratejiler geliştirmek için biyofilm oluşumunda yer alan genlere dikkat edilmelidir.