Pilonidal sinüs hastalığında;risk faktörleri,uygulanan cerrahi teknik ve hastaya bağlı değişkenlerin ameliyat sonrası komplikasyonlar ile ilişkisinin analizi

Giriş: Pilonidal sinüs hastalığı sakrokoksigeal bölgede görülen bir hastalıktır. Genellikle genç, erkek cinsiyet ve kıl yoğunluğu fazla olan kişilerde sık görülmektedir. Asemptomatik olabileceği gibi, akut abse ya da kronik formdada bulunabilir. Yapılan tedavi de hastalığın klinik tablosuna göre karar verilmektedir. Çalışmamızda pilonidal sinüs hastalığında risk faktörleri, uygulanan cerrahi teknik ve hastaya bağlı değişkenlerin, ameliyat sonrası komplikasyonlar ile ilişkisini analiz etmeyi amaçladık. Araç ve Yöntem: Yeditepe Üniversitesi Hastanesi Genel Cerrahi Ana bilimdalında 01.05.2007 -01.08.2013 tarihleri arasında pilonidal sinüs hastalığı nedeniyle ameliyat edilmiş 127 olgu retrospektif olarak çalışmaya alındı. Pilonidal sinüs eksizyonu + V-Y plasti yapılan olgular (Grup 1) ve pilonidal sinüs eksizyonu + Limberg flep ile onarım yapılan olgular (Grup 2) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bu iki gruptaki olgular yaş, cinsiyet, boy, kilo, BMI, sigara ve alkol kullanımı, şikayet süresi, ek hastalık varlığı, ailede pilonidal sinüs hastalığı varlığı, gün içinde oturma süresi alışkanlığı, haftalık banyo yapma alışkanlığı, ameliyat süresi, hastanede kalış süresi, dren varlığı ve süresi, ağrısız yürüme ve tuvalete oturma süresi, işe başlama süresi ve komplikasyon varlığı açısından ve sigara, alkol kullanımın, ek hastalık varlığının, gün içindeki oturma süresi ve haftalık banyo yapma sıklığı alışkanlığının, dren varlığının ve dren tutulma süresinin, cildin kapatıldığı materyal ve kapatılma tekniğinin komplikasyonlar ile olan ilişkisini araştırdık. Bulgular: Her iki gruptaki olgularda erkek cinsiyetin anlamlı olarak sık görüldüğü, olguların yaş, boy, BMI, sigara, alkol kullanımı, ek hastalık varlığı, ailede pilonidal sinüs hastalığı varlığı, hastanede kalış süreleri, dren varlığı ve dren tutulma süreleri, işe başlama süreleri ve komplikasyon varlığı açısından gruplar arasında fark tespit edilmedi.Hastalığın 4 saatten uzun süreli oturma alışkanlığı olan ve haftada 3 ve 3 'ten az kez banyo yapma alışkanlığı olanlarda anlamlı olarak daha fazla görüldüğü saptandı.Ayrıca Grup 1'deki hastaların Grup 2'dekilere göre ameliyat sonrası ağrısız yürüme ve tuvalete oturma sürelerinin daha kısa olduğu tespit edildi.Komplikasyon gelişen 13 hastanın; 4'ünün sigara kullandığı, 2'sinin alkol kullandığı, 2'sinde ek hastalık varlığı olduğu, 11'nin haftada 4 ve 4'ten fazla kez, 2'sinin 3 ve 3'ten az kez banyo yaptığı, 11'inin gün içindeki oturma süresinin 4 saatten uzun, 2'sinin 4 saatten kısa olduğu, yine komplikasyon gelişen 13 hastanın 10'unda dren olmadığı, 3'üne dren konulduğu, 6 hastanın cildinin prolen ile, 4'ünün rapid vikril ile, 3'ünün stapler ile kapatıldığı tespit edildi. Sonuç: Grup 1 ve 2'deki olgular arasında cinsiyet, boy, kilo, BMI, sigara ve alkol kullanımı, ailede pilonidal sinüs hastalığı varlığı, ek hastalık varlığı, şikayet süresi, ameliyat süresi, hastanede kalış süresi, dren valığı ve dren tutulma süresi, işe başlama süresi, komplikasyon varlığı ve işe başlama süresi açısından farklılık saptanmamış olup; hastalığın, haftada 3ve 3'ten az kez banyo yapma alışkanlığı olan kimselerde daha sık görüldüğünü ve kişisel hijyen yetersizliğinin hastalığın gelişimi için önemli bir rol oynadığını, gün içinde 4 saatten uzun oturma süresi alışkanlığı olanlarda anlamlı olarak daha fazla görüldüğünü, sık banyo yapmanın ve gün içindeki oturma süresinin az olmasının da pilonidal sinüs hastalığı gelişiminden korunmada garanti olmasa da korunma yöntemlerinden biri olabileceği, ancak ameliyat sonrası dönemde sık banyo yapma alışkanlığının komplikasyon gelişme riskini arttırabileceği, gün içindeki oturma süre alışkanlığının az olmasının da komplikasyon gelişme riskini azaltabileceği, Grup 1'deki hastalarda ameliyat sonrası dönemde ağrısız tuvalete oturabilme süresi ve ağrısız yürüme süresinin, Grup 2'deki hastalardan anlamlı olarak daha kısa olduğu, sigara ve alkol kullanımının ve ek hastalık varlığının komplikasyon gelişimini kolaylaştırıcı faktörlerden sayılabileceği düşüncesine vardık.