Pits ve fissür örtücü uygulamalarında, lazer ve konvansiyonel pürüzlendirme yöntemlerinin, bağ dayanımı ve mikrosızıntı üzerindeki etkilerinin in-vitro koşullarda karşılaştırmalı olarak araştırılması

Bu çalışmanın amacı; Er:YAG lazer ve konvansiyonel pürüzlendirme sonrası bonding ajanı uygulayarak veya uygulamayarak yapılan rezin ve cam polialkenoat esaslı fissür örtücülerin mikrosızıntı ve bağ dayanımının in-vitro koşullarda karşılaştırmalı olarak araştırılmasıdır. Çalışmada 6 aydan kısa süre önce çekilmiş, çürüksüz 299 adet üçüncü molar diş kullanıldı. Dişler mikrosızıntı için n=16, bağ dayanımı için n=7 olacak şekilde 13 gruba ayrıldı: Lazer+Clinpro® (G1), lazer+asit+Clinpro® (G2), lazer+asit+bond+Clinpro® (G3), lazer+bond+Clinpro® (G4), asit+Clinpro® (G5), asit+bond+Clinpro® (G6), bond+Clinpro® (G7), lazer+Fuji Triage® (G8), lazer+bond+Fuji Triage® (G9), lazer+conditioner+Fuji Triage® (G10), lazer+conditioner+bond+Fuji Triage® (G11), conditioner+Fuji Triage® (G12) ve doğrudan Fuji Triage® (G13). Termal siklus (1000X, 5-55°C) uygulanan dişlerin apeksleri kompozit ile tıkandıktan sonra fissür örtücü marjinlerinin çevresinde 1 mm açıklık kalacak şekilde dişler tırnak cilası ile 2 kat kaplandı. 24 saat %0,5'lik bazik fuksinde bekletilen dişler akan musluk suyu altında yıkandıktan sonra akril bloklara gömüldü. Akril bloklar içindeki dişler, elmas bıçak (Isomet, Buehler®; Lake Bluff, IL, ABD) ile bukkolingual olarak birbirine paralel 3 kısımdan kesilerek ışık mikroskobu altında (Leicamicrosystems® stereo microscope, Ltd.Stereo and microscope systems; Heerburg, İsviçre) değerlendirildi. Bağ dayanımı testinde dişler, vestibül ya da lingual mine yüzeyleri açıkta kalacak şekilde akril bloklara gömüldü. Gruplara göre yüzey hazırlıkları yapıldıktan sonra, özel olarak hazırlanan pleksiglass kalıp yardımıyla fissür örtücüler 2,5mm x 3,5mm boyutlarında hazırlandı. 24 saat distile suda bekletilen örneklerin makaslama bağ dayanımı testi için üniversal test cihazı (Shimadzu KgN50®. Shimadzu Corp. Kyoto, Japonya) kullanıldı. Örnekler kırılana kadar 0,5 mm/dk hızda kuvvet uygulandı. Örnek yüzeyleri ışık mikroskobu altında (Leicamicrosystems® stereo microscope, Ltd.Stereo and microscope systems; Heerburg, İsviçre) x10 büyütmede incelendi ve gruplardan seçilen örnekler taramalı elektron mikroskobu (SEM) (Jeol JSM® 5200, Kyoto, Japonya) ile değerlendirildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde SPSS 19.0 (SPSS Inc®. Chicago, IL, ABD) istatistik programı kullanılarak; mikrosızıntı için Kruskal-Wallis ve Mann Whitney U testi (p<0,05), bağ dayanımı için Shapiro-Wilk, Oneway Anova, Levene, Welch ve Dunnett T3 testi yapıldı (p<0,05). Mikrosızıntı testi bulgularına göre; lazer+asit+Clinpro®, lazer+asit+bond+Clinpro®, lazer+bond+Clinpro® ve asit+Clinpro® grupları diğer gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı ölçüde daha düşük skorlara sahip bulundu (p<0,05). Bağ dayanımı bulgularına göre ise; asit+Clinpro®, asit+bond+Clinpro®, lazer+asit+Clinpro® grupları diğer gruplara kıyasla anlamlı ölçüde daha yüksek bağ dayanımı gösterdi (p<0,05). Sonuç olarak; mikrosızıntı ve bağ dayanımı bulguları birlikte değerlendirildiğinde rezin esaslı fissür örtücüler cam polialkenoat esaslılara göre anlamlı ölçüde daha düşük sızıntı ve daha yüksek bağ dayanımı göstermiş olup, bu bulgular ışığında lazer ve/veya bonding ajanı kullanımının, asit ile pürüzlendirmeye duyulan ihtiyacı gideremediği, geleneksel pürüzlendirme yönteminin hala en iyi sonuçlara sahip olduğu, daha fazla aşamalı tekniklerin tedavi süresini uzatması sebebiyle klinik uygulamalarda önerilmemesi gerektiği sonuçlarına ulaşıldı.