PLA/PCL/CoO kardiyak yamaların üretimi ve karakterizasyonu

Kalp krizi sonrası kalp kaslarının hasar görmesine bağlı olarak hastalar hayati risk taşımaktadır. Bu nedenle hasarlı kalp dokusunu iyileştirmeye yönelik tedaviler giderek önem kazanmaktadır. Hasara uğramış olan miyokardın işlevselliğini geri kazandırmak amacıyla çeşitli ameliyatlar yapılmakta ve/veya ilaç tedavileri uygulanmaktadır. Bununla birlikte hasarlı kalp dokusunu fonksiyonel olarak desteklemek ve/veya tedavi etmek amacı ile sentetik ya da biyolojik polimerden üretilmiş kardiyak yamalar kullanılmaktadır. Sunulan çalışmada biyobozunur, biyouyumlu, elastik, iletken kardiyak yamalar elektro-eğirme yöntemi kullanılarak üretilmiştir. Bu teknikle üretilen gözenekli fibröz yapı, hücre dışı matriksi (ECM) taklit edebilmesi ve yamaların mekanik dayanımının yüksek olmasını sağlaması nedeniyle son yıllarda farklı doku mühendisliği uygulamalarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Tez çalışmasında kardiyak yamalar biyouyumlu ve biyobozunur polimerler olan Polilaktad (PLA) ve Polikaprolakton (PCL) polimer çözeltilerinin eş-zamanlı ve karşılıklı elektro-eğirilmesiyle üretilmiştir. Elektriksel iletkenliği sağlamak amacıyla kobalt oksit (CoO) nanopartikülleri belirli oranlarda polimer çözeltisi içerisine ilave edilerek membran yapısına dahil edilmiştir. Karidyak yamaların yoğunluğu ve gözenekliliği hesaplanmış, membran morfolojisi SEM görüntüleri alınarak incelenmiştir. Kimyasal yapı analizi polimerlerin ve yamaların ayrı ayrı FTIR spektrumları alınarak yapılmıştır. Kardiyak yamaların mekanik dayanımları standart çekme testleri uygulanarak değerlendirilmiştir. In-vitro koşullarda şişme testleri yapılarak su alma kapasiteleri hesaplanmıştır. Yamaların zamanla kütle kaybı ve yamalardan CoO nanopartikül salımı 3 ay boyunca in-vitro koşullarda değerlendirilmiştir. Yama iletkenliği dört nokta prob tekniği kullanılarak ölçülmüştür. İnsan Kariyomiyosit Hücreleri (İKH) üzerindeki olası toksik etkileri MTT hücre canlılığı testi yapılarak ve apoptotik/nekrotik etkileri ikili boyama yöntemi uygulanarak değerlendirilmiştir. Ayrıca kardiyak yamaların yüzeyindeki yama-hücre etkileşimleri SEM görüntüleri alınarak incelenmiştir. Yapılan karakterizasyonu çalışmaları neticesinde PLA/PCL/CoO kardiyak yamaların in-vivo biyomedikal uygulamalarda kullanım potansiyeli olduğu düşünülmektedir.