Plastik sanatlarda imgeye öznel yaklaşımlar

?Plastik Sanatlarda mgeye Öznel Yaklaımlar? adlı tez çalımasında imgenin büründüü farklı haller, farklı dönemlere ait olan bazı sanatçıların kendilerine özgü ifadesel yaklaımları dorultusunda incelenmeye çalıılmıtır. Tezin `Göstergelerin Oluumu' adlı ilk bölümünde; dilin göstergeyle balantısı, göstergelerin insan yaamındaki yeri, farklı dilsel yapılarda üstlendikleri ilevleri ve görsel göstergebilim kapsamı altındaki `sanatsal gösterge' kavramı ele alınmıtır. `Sanatsal Yaratımda mgesel Yapılanmaya Sanatçı ve Yapıtları açısından Yaklaımlar' adlı ikinci bölümünde ise; imgeyi yapıtlarında farklı materyaller ve yaklaımlarla sunan sanatçılardan örnekler verilmitir. Göstergelerin günlük yaamdaki ortak uzlaımsal ilevlerinden farklı olarak, sanatsal göstergelerin sanatçının tavrına ve dolayısıyla yapıtına özgü olan kod sistemleri, biricikliklerinden ötürü farklı bir algılama ve deerlendirme biçimine ihtiyaç duyarlar. Görsel düzlemde, ?sanatsal gösterge? kapsamı altına girebilecek öeler (iaret, sembol, simge, imge?), yapıtın iç bütünlüünü kuran ve böylelikle de yaamsal hale gelen özel ilevlere sahiptir. Denebilir ki, sanatçının içinde bulunduu sosyo-kültürel yapıya ve yapıtın üretildii özel artlara göre anlam kazanan her bir görsel imge, dier imge çeitleri gibi güçlü bir ifadeyi temsil etmektedir; böylelikle özgün dilsel yapıları toplumsal düzlemde iletiimsel ilevleriyle öne çıkaran önemli bir belge haline gelmektedir. Bunun yanı sıra yapıttaki imgesel yapıyı sanatın kendi kıstasları dorultusunda algılamak doru olacaktır. Sanatsal yaratım esnasında duyumların, ifadesel özellikler taıyan imgeler olarak yapıta yansıması, aslında iaret ve göstergelerin yeniden dönüümünün bir sonucudur. iir, masal, resim heykel, müzik gibi ifadeler, belirli dilsel yapılara dönümü iaretler bütünü ve nihayetinde duyusal algılarımızdır.